Program 70: Waak Teen Satan se Vervalsings (2)

Ware en valse heiligheid

Ware heiligheid is wanneer jou gees, siel en liggaam tot só ‘n mate deur die Heilige Gees beheer word dat jy in jou hele lewenswandel heilig word (1 Pet. 1:15; 1 Thess. 5:23). Dit beteken dat jou motiewe en gedagtes in ooreenstemming met God se wil gebring word, asook jou woorde en werke. Oorwinning word oor selfsug, afgunstigheid en wêreldsgesindheid behaal omdat die vlees met sy hartstogte en begeerlikhede gekruisg is (Luk. 9:23; Gal. 5:16).

‘n Diep geestelike verandering sal egter nie plaasvind voordat jy in ‘n volle oorgawe die ou natuur afgelê en met die nuwe natuur van Christus beklee is nie. Paulus sê die volgende oor die vernuwende werk van heiligmaking aan die gemeente in Éfese: “…dat julle, wat die vorige lewenswandel betref, die oue mens moet aflê wat deur die begeerlikhede van die verleiding ten gronde gaan, en dat julle vernuwe moet word in die gees van julle gemoed en julle met die nuwe mens moet beklee wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid” (Ef. 4:22-24). Vir só ‘n persoon is die lewe Christus en heiligmaking ‘n daaglikse lewenswyse.

Daar is egter ook baie skynheiliges wie se heiligheid op valse fondamente berus. In Bybelse tye het die skrifgeleerdes en Fariseërs se heiligheid op menslike pogings tot wetsnakoming berus. Hulle lewens was egter net uiterlik mooi, soos witgepleisterde grafte, terwyl dit binne vol ongeregtigheid en doodsbeendere was. Innerlik was hulle vleeslik en bedorwe (Matt. 23:27-28).

In moderne tye is daar ook baie mense wat nalaat om die vlees oor te lewer om gekruisig te word, sodat hulle met die Heilige Gees vervul kan word. As ’n plaasvervanger hiervoor probeer hulle dan om deur duiweluitdrywing van hulle sondige neigings ontslae te raak. Verskeie bevrydingsbedienings bied sulke dienste aan, maar sonder die Bybelse leer van heiligmaking deur die opneem van die kruis van selfverloëning (Gal. 6:14), is dit alles tevergeefs. Hulle spreek steeds nie die struikelblok van die vlees aan nie.

Ware en valse kerke

Uit die oorsig van die Christelike kerk in Openbaring 2 en 3 is dit duidelik dat daar aan die einde van die eerste eeu al meer valse as ware kerke was. Net twee van die sewe tipiese gemeentes van die Christendom word positief geëvalueer sonder enige vermanings as gevolg van leerstellige of morele dwalings. Hulle is Smirna en Filadelfia. Smirna is die vervolgde kerk, en hierin is daar nie plek vir wêreldsgesindheid, menseverering en afgodediens nie. As ons saam met Christus ly, dan is ons op die regte pad om ook eendag saam met Hom te regeer (Rom. 8:17; 2 Tim. 2:12). Filadelfia is die evangelisasiebewuste gemeente wat min bates en invloed in die wêreld het. Twee belangrike sake waarvoor hulle geprys word, is omdat hulle die Here se Woord bewaar en die Here Jesus se Naam nie verloën het nie (Op. 3:8). Dit is ook vandag kenmerkend van ware kerke dat hulle die goddelike inspirasie en foutloosheid van die Bybel as God se Woord erken, terwyl hulle konsekwent die maagdelike geboorte en Godheid van Jesus Christus bely.

Die ander vyf gemeentes is by ernstige dwalings betrokke. Éfese is die geestelik teruggevalle gemeente waarin daar baie Christelike aktiwiteite is, en selfs ook duidelike standpunte teenoor sekere dwalings, maar die lidmate se lojaliteit is in die eerste plek teenoor die kerk en die predikant. Jesus word wél in naam erken, maar Hy is niks meer as ‘n simboliese figuur wat net in die gedagtes van mense bestaan nie. Hy is nie sentraal in hulle lewens nie, daarom word hulle nie deur liefde vir Hom gemotiveer om aktief in die gemeente te wees nie. Hulle bely Hom met die lippe terwyl hulle harte ver van Hom af is (Matt 15:8). Wat is Jesus se reaksie op die feit dat Hy in weklikheid uit die lidmate se lewens geskuif is? Hy roep hulle tot bekering uit hierdie vervalle, vormgodsdienstige toestand op: “Ek het teen jou dat jy jou eerste liefde verlaat het. Onthou dan waarvandaan jy uitgeval het, en bekeer jou en doen die eesrte werke. Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder as jy jou nie bekeer nie” (Op. 2:4-5). Het jy die Here Jesus bo alles lief?

Pergamus is die kompromiemakende gemeente. “Pergamus” beteken “troue” en veronderstel ‘n huwelik tussen die kerk en die wêreld. Hulle verkondig “die leer van Bileam” (Op. 2:14), wat op die beginsel van kompromie en samewerking tussen die heidendom en God se volk berus. Bileam het die heidense koning, Balak, aangeraai om nie ‘n beleid van konfrontasie teenoor Israel te volg nie, maar een van vriendskap en samewerking. Dit het daartoe gelei dat Israel ‘n Baälfees bygewoon het waar afgodsoffers geëet is (Num. 25:1-3). Vandag word daar ook onbeskaamde leerstellige kompromie gemaak op grond van die misleidende aanname dat alle gelowe dieselfde God aanbid en dus op ‘n intergeloofsvlak met mekaar kan assosieer. Die persoon in Pergamus wat as die Here se getroue getuie beskryf word, se naam was Antipas. Dit beteken “Teen alles.” Hy het nie met die multigodsdienstige dwalings saamgegaan nie en moes met sy lewe daarvoor boet. Die gemeente in Thiatire het hulleself onder die leiding van ‘n valse profetes aan soortgelyke leerstellige en morele dwalings skuldig gemaak (Op. 2:20).

Die gemeente in Sardis is deur geestelike doodsheid en ‘n gebrek aan evangelisasiewerk gekenmerk (Op. 3: 1-2). Die oplossing hiervoor is om in ‘n wit kleed te wandel, en dit sal slegs gebeur as ons deur die Heilige Gees vervul en geheilig is deur dié Een wat die volheid van die Gees het (Op. 3:1,4; 1 Thess. 4:3,7).

Laodicéa is die ryk, selfregverdigende kerk wat op die mens en sy prestasies ingestel is. “Laodicéa” beteken “menseregte” en verwys na die humanistiese karakter van hierdie gemeente. Omdat Christus nie sentraal in hulle lewens is nie, mis hulle Hom nie eers nie en sê: “Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie” (Op. 3:17). Hulle selfregverdiging op grond van uiterlike kriteria verklaar die feit waarom hulle geestelik bankrot is. Jesus sê: “Jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie” (Op. 3:17). Daar is ook vandag talle gemeentes van hierdie soort, waarin mense deur ‘n dooie vormgodsdiens gekenmerk word. Die groot tragedie is dat hulle nie eers van hulle geestelike doodsheid bewus is nie. Hulle groot kerke, geleerde predikante, sosiale aanvaarbaarheid, baie geld, hoë lewenstyl en sterk ingesteldheid op menseregte is ’n omvangryke valse fondament waarop hulle lewens en verwagtings gebou is. Dit is alles egter tevergeefs (Matt. 7:21).

Die meeste moderne kerke is ‘n voortsetting van een of meer van die die vyf valse gemeente-tipes wat hierbo genoem is, en wat ál vyf deur die Here tot bekering opgeroep word. Daar het deur die jare heen ook talle nuwe dwalings bygekom. Die Here Jesus gaan sy volgelinge in ‘n siftingsproses van beproewings geestelik en moreel reinig voordat Hy hulle kom haal (Matt. 3:12). Is jy onder die afvalliges en kompromiemakers, of onder diegene wat die Here Jesus se Woord bewaar, sy Naam nie verloën nie, en bereid is om verwerping en verdrukking ter wille van die ware evangelie te verdra?

Ware en valse leraars

‘n Ware leraar is iemand wat ‘n moeilike en soms eensame, steil paadjie het om te bewandel. Hiervan mag hy nie links of regs afwyk nie. ‘n Basiese kwalifikasie vir ‘n ware leraar is dat hy ná wedergeboorte ook met die krag van die Heilige Gees toegerus moet word om sy werk te kan doen. Die Here Jesus het gesê: “Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem… en tot aan die uiterste van die aarde” (Hand. 1:8). Is jy vervul met die Heilige Gees? In die vroeë kerk is daar seker gemaak dat al die ampsdraers van die gemeente ook aan hierdie standaard voldoen het (Hand. 6:3).

Dit is slegs onder die salwing van die Heilige Gees dat die Woord met krag verkondig kan word, en ook dat die groot betekenis van Christus se kruisdood beklemtoon sal word. Paulus het gesê: “Ek het my voorgeneem om niks anders onder julle te weet nie as Jesus Christus, en Hom as gekruisigde… en my rede en my prediking was nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die betoning van gees en krag” (1 Kor. 2:2,4).

Skrifgebonde prediking vereis ‘n baie goeie kennis van die Woord (2 Tim. 3:15-17). Die raad aan die jong prediker, Timótheus, was: “Verkondig die woord; hou aan tydig en ontydig; weerlê, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en lering” (2 Tim. 4:2). Apologetiese (verdedigende) prediking impliseer noodwendig dat evangeliese leraars erg deur valse, kompromiemakende leraars gekritiseer en selfs vervolg sal word. Bly egter by die waarheid van die Woord en laat jou nie deur hulle afsit nie: “Maar wees jy in alles nugter; ly verdrukking; doen die werk van ‘n evangelis; vervul jou bediening” (2 Tim. 4:5). Word jy deur ‘n goeie Skrifkennis gekenmerk, die vermoë om te kan onderrig asook die bereidwilligheid om ter wille van Christus vervolg te word? “’n Dienskneg van die Here moet nie twis nie, maar vriendelik wees teenoor almal, bekwaam om te onderrig en een wat kwaad kan verdra” (2 Tim. 2:24).

Die valse leraars wyk heeltemal van die waarheid van die Woord af en hou aan mense populêre maar valse fondamente voor waarop hulle hul lewens moet bou: “Daar sal ‘n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle ‘n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels” (2 Tim. 4:3-4). Een van hierdie fabels is dat kerklike sakramente soos die doop (kinderbesprinkeling) ‘n baba se siel red en van hom vir ewig ‘n verbondskind maak wat nooit verlore kan gaan nie. Dit streel baie mense se gehoor om so-iets te hoor, want dan hoef dié kind nie later weergebore te word nie, en sal die ergste denkbare afvalligheid van sy kant af hom volgens hulle ook nie uit die hemel hou nie. Net so seker as wat die besnyde maar goddelose lede van die Israelse verbondsvolk deur die Here verwerp is en in die woestyn gesterf het omdat hulle harte nie besny was nie, sal die gedoopte maar onweergebore verbondskinders van die Nuwe Testament ook in hulle sondes sterf as hulle nie tot ‘n ware geloof gekom het nie (1 Kor. 10:5-11; Heb. 4:1-2). Hulle sal ewe verwerplik wees.

Daar is nie perke waarheen valse leraars kan verval nie. Uiteindelik verwerp hulle die Bybel as God se Woord, of verdraai en vergeestelik dit só erg dat dit heeltemal sy betekenis en krag verloor. Daarna word hulle leerstellige aanvalle op die Here Jesus gerig en ontken hulle sy maagdelike geboorte en Godheid. As gevolg hiervan sal die oordele van God oor hulle en hulle misleide volgelinge kom. Petrus sê: “Daar was ook valse profete onder die volk, net soos daar onder julle valse leraars sal wees wat verderflike ketterye heimlik sal invoer, en ook die Here wat hulle gekoop het, verloën en ‘n vinnige verderf oor hulleself bring; en baie sal hulle verderflikhede navolg, en om hulle ontwil sal die weg van die waarheid gelaster word” (2 Pet. 2:1-2). Hulle sal dus die evangeliese leraars erg teëstaan en as boos, negatief en veroordelend beskryf omdat hulle nie kompromie met andersdenkendes wil maak nie.

Daar is verskeie ander dwalings wat algemeen onder afvallige predikers voorkom. Baie van hulle soek in die eerste plek na populariteit, rykdom en eer. Om ‘n groot gevolg mense bemekaar te kry, moet daar ’n trekpleister van sensasie wees, en dit neem dikwels die vorm van opspraakwekkende tekens en wonderwerke aan – veral groot aansprake oor geloofsgenesing. Die mees suksesvolle predikers in hierdie kategorie word ryk, hoogmoedig en arrogant. Hulle vleeslike gesindheid met sy verwronge, selfgerigte doelstellings laat hulle gou in leerstellige dwalings verval, en sodoende ondermyn hulle die ware Christendom.

Hierdie predikers gee ‘n skewe voorstelling van God se verborge koninkryk in die huidige dispensasie, naamlik dat rykdom, liggaamlike gesondheid, ‘n goeie selfbeeld en ander vorms van materiële voorspoed as die Here se spesiale seëninge deur alle gelowiges ervaar kan word. Hulle lê sodoende die grondslag vir ’n koninkryksteologie waarin ons nóú die uiterlike voordele van die koninkryk kan geniet, soos ongekende rykdomme, mag en sosiale aansien. Volgens hulle is ons nie vreemdelinge en bywoners in ‘n wêreld wat in die mag van die Bose lê nie, maar heersers in die geopenbaarde koninkryk van God. Dit is die rede waarom die valse predikers dink dat die massas mense wat hulle deur hulle misleiding trek, die begin van ’n herlewingsbeweging is waarin die ware “kerk” spoedig die hele wêreld sal oorneem. Hulle bevorder hierdie visie deurdat die spesiale “salwing” wat hulle na bewering by die Here ontvang het, deur handoplegging aan besoekende predikers en “profete” oorgedra word. Hierdie mense gaan dan na ander wêrelddele terug om die herlewingsvure daar deur hulle nuutgevonde bonatuurlike magte aan die brand te steek.

Die Here Jesus het ons nie verniet teen die  valse profete van die eindtyd gewaarsku nie: “Pas op dat niemand julle mislei nie… baie valse profete sal opstaan en baie mense mislei… en hulle sal groot tekens en wonders doen om, as dit moontlik was, ook die uitverkorenes te mislei” (Matt. 24:4,11,24). Die uitverkore volk, Israel, sal ook deur valse profete en ‘n valse messias mislei word (Joh. 5:43). Die misleiers sal as wolwe in skaapsklere deur die duiwel uitgestuur word om Israel en die nasies te verlei (Matt. 7:15-16). Paulus sê dat hulle koms “volgens die werking van die Satan met allerhande kragtige dade en tekens en wonders van die leuen” sal wees (2 Thess. 2:9).

Die valse godsdienstige waardes van hierdie misleiers vertoon geen ware geestelikheid nie omdat dit net op die dinge van hierdie wêreld ingestel is. Dit is presies waarteen ware predikers gewaarsku word: “Hou as herders toesig oor die kudde van God… nie om vuil gewin nie… ook nie as heersers oor die erfdeel nie, maar as voorbeelde vir die kudde… en wees almal met ootmoed beklee in onderdanigheid aan mekaar, want God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade… En mag die God van alle genade self, wat ons geroep het tot sy ewige heerlikheid in Christus Jesus, nadat ons ‘n kort tyd gely het, julle volmaak, bevestig, versterk en grondves!” (1 Pet. 5:2-10).

Ons word geestelik deur lyding en diensbaarheid op die openbaring van Christus se ewige koninkryk voorberei. Met die vooruitsig hierop is ons nie bekommerd oor die slegte uiterlike omstandighede waarin ons is nie, ook nie oor die aftakeling van ons gesondheid en lewenskragte as gevolg van siektes en veroudering nie, want ons verwag ‘n nuwe liggaam, ‘n nuwe hemel en ‘n nuwe aarde waarin geregtigheid sal woon: “Daarom gee ons nie moed op nie, maar al vergaan ons uiterlike mens ook, nogtans word die innerlike mens dag ná dag vernuwe. Want ons ligte verdrukking wat vir ’n oomblik is, bewerk vir ons ‘n alles oortreffende ewige gewig van heerlikheid; omdat ons nie let op die sigbare dinge nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare ewig” (2 Kor. 4:16-18).

Die Living Bible parafraseer hierdie gedeelte só: “That is why we never give up. Though our bodies are dying, our inner strength in the Lord is growing every day. These troubles and sufferings of ours are, after all, quite small and won’t last very long. Yet this short time of distress will result in God’s richest blessing upon us forever and ever! So we do not look at what we can see right now, the troubles all around us, but we look forward to the joys in heaven which we have not yet seen. The troubles will soon be over, but the joys to come will last forever” (2 Cor. 4:16-18).

Die valse predikers spesialiseer op die dinge van hierdie wêreld, daarom wil hulle hier en nou ’n koninkryk vestig. Hulle weet nie hoe verwronge hulle sienings en hoe arm hulle geestelik self is nie, en gaan volstoom voort om miljoene ander mense te mislei. Die Here sê: “Omdat jy lou is… sal Ek jou uit my mond spuug” (Op. 3:16). Hierdie valse predikers verwerp alle bewerings oor hulle geestelike bankrotskap, en gaan met die hulp van die duiwel op die pad van misleiding voort. Hulle weet nie dat Christus Homself van hulle gedistansieer het omdat hulle die deur van hulle harte én bedienings vir verleidende geeste en leringe van duiwels oopgemaak het nie (1 Tim. 4:1).