Program 38: God se Oordele

Ons is besig met ‘n reeks boodskappe oor hoe God Homself aan die mensdom openbaar. Een van sy attribute wat in ons tyd al hoe minder verkondig word, is sy toorn oor sondaars. God haat sonde en Hy sal by die groot eindoordeel alle sondaars wat geweier het om hulleself te bekeer, tot die ewige poel van vuur veroordeel.

Sondaars leef in ‘n toestand van rebellie teen God omdat hulle sy wette oortree, sy insettinge verbreek en sy waarskuwings verwerp. Hierdeur verloën hulle God se oppergesag, leef volgens hulle eie bose begeerlikhede en wek nog verder sy toorn op deur valse gode te aanbid. Die Here het aan elkeen van ons ‘n vrye wil gegee om self te besluit wie ons wil dien, want Hy wil hê dat mense Hom vrywillig sal liefhê. Van diegene wat weier om aan die waarheid gehoorsaam te wees deur hulle Skepper te dien en lief te hê, sal daar rekenskap geëis word. Hierdie mense sal agterkom dat dit “vreeslik is om te val in die hande van die lewende God” (Heb. 10:31).

Die Here het, veral in Ou Testamentiese tye, dikwels sy oordele oor groepe sondaars en boosdoeners uitgestort. Hierdeur het Hy aan dié mense en almal wat ná hulle sou leef, ‘n duidelike waarskuwing gerig dat daar ‘n baie duur prys te betaal is om God en sy gebooie te verwerp en daardeur die pad van die lewe te verlaat. In die Bybel lees ons van nege groot oordele van God, benewens verskeie ander kleiner oordele. Nege is ‘n Bybelse getal wat soms met oordeel in verband gebring word. Op die negende uur het Jesus aan die kruis vir ons sonde gesterf. Daardeur is die toorn van God oor sondaars afgewend oor diegene wat hulleself deur Jesus Christus tot Hom bekeer het. Die nege groot oordele in die Bybel is die volgende:

1.   Die oordeel oor ‘n bose wêreld tydens die sondvloed

Vroeg in die geskiedenis van die nasies het die Here deur die sondvloed ‘n einde aan ‘n bose en ongelowige geslag mense gebring. In Génesis 6 lees ons dat alle mense op aarde, met die uitsondering van slegs Noag en sy gesin, in totale immoraliteit verval het en dat al die versinsels van hulle harte altyddeur net sleg was. Hulle het ‘n gewelds- en sondekultuur gevestig. Van vers 11 af lees ons: “Die aarde was verdorwe voor die aangesig van God, en die aarde was vol geweld… En God sê vir Noag… Kyk, Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg. Maak vir jou ‘n ark van goferhout.” Hieruit is dit baie duidelik dat God se toorn net oor sondaars uitgestort word – die regverdiges word nooit saam met die sondaars geoordeel nie.

Die oordeel van die sondvloed hou ‘n ernstige en direkte waarskuwing vir alle sondaars in, veral vir die eindtydse wêreldgemeenskap wat volgens die Here Jesus baie ooreenkomste met die sondaars in Noag se tyd sal hê. Wanneer die Seun van die mens kom, sal die oordele die sondaars net so skielik as in Noag se tyd oorval (Luk. 17:26-27). Die morele verdorwenheid en gewelddadigheid van die huidige geslag mense herinner sterk aan die geestelike rebellie van daardie vroeë dae in die menslike geskiedenis. Weer eens wag daar vir die sondaars verskriklike oordele, maar die ware gelowiges sal nie saam met hulle geoordeel word nie.

2.   Die oordeel oor Sodom en Gomorra

In hierdie twee stede, asook in omliggende dorpe in die Jordaanstreek, het morele verval ook uiterste afmetings aangeneem. Aggressiewe homoseksualisme het hoogty gevier, tot só ‘n mate dat die mans selfs die engele wat Lot besoek het, wou sodomiseer. Hierdie engele het God se oordele kom aankondig, en daarop aangedring dat Lot en sy gesin gou moes vlug sodat hulle lewens gespaar kon bly. Weer eens was daar ontvlugting vir die gelowiges, maar vir die sondaars was die einde vinnig en skrikwekkend. In Génesis 19:24 staan daar: “En die Here het swael en vuur oor Sodom en Gomorra laat reën.”

In Lukas 17:28-30 word daar ‘n parallel tussen Lot se tyd en die eindtyd getrek. Die sodomiete en sondaars van ons tyd stuur net so seker op God se oordele af soos daardie verdorwe mense in antieke tye. In 1 Korinthiërs 6:10 word dit ook bevestig dat geen sodomiete die koninkryk van God sal sien nie. Trouens, die sondaars in ons tyd gaan ‘n swaarder oordeel ontvang, omdat hulle die waarskuwing van Jesus Christus en sy apostels in die Bybel verontagsaam het. Besef die moderne, goddelose stede wat die evangelie van Christus ook verwerp het, wat op hulle wag? Die Here Jesus sê: “Voorwaar Ek sê vir julle, dit sal vir die land van Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad” (Matt. 10:15).

3.   Oordele oor Egipte

Die Here het vir Abraham gesê: Weet verseker dat jou nageslag vreemdelinge sal wees in ‘n land wat aan hulle nie behoort nie; daar sal hulle diensbaar wees en verdruk word 400 jaar lank. Maar Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle diensbaar moet wees” (Gen. 15:13-14). Aan die einde van Israel se vreemdelingskap het die Here die Egiptenare deur middel van tien plae geoordeel en sy volk uitgelei. Op die laaste nag toe die Here se strafgerigte aan die Egiptenaars voltrek is, moes die Israeliete skuiling neem onder die bloed van die paaslam wat aan hulle deurposte gestryk is. Die Here het vir hulle gesê: “As Ek die bloed sien, sal Ek by julle verbygaan. En daar sal geen verderflike plaag onder julle wees wanneer Ek Egipteland tref nie” (Ex. 12:13). Ook hier was die volk van God nie die voorwerp van sy toorn nie, en het sy plae hulle nie getref nie.

Die oordeel oor Egipte was die bevestiging van God se belofte in Génesis 12:3 dat Hy die vyande van Israel swaar sou straf. Dit is ‘n waarskuwing aan Israel se vyande deur die eeue heen, en veral ook nou in die eindtyd, om nie hierdie volk te probeer uitwis of hulle goddelike mandaat oor die land van Israel te ontken, te verander of nietig te probeer verklaar nie.

4.   Die oordeel oor sonde op Gólgota

Volgens Romeine 6:23 is die straf van die sonde die dood. Dieselfde beginsel is in die Ou Testament al bevestig: “Die siel wat sondig, dié moet sterwe” (Eseg. 18:4). Op Gólgota het Jesus Christus die straf van God vir die sonde van die hele wêreld op Homself geneem. “Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom” (Jes. 53:5). Die oomblik toe die donker wolk van die wêreld se sonde op Jesus gelê is, was Hy ook van sy Vader verlate. Hy het die doodstraf wat God oor sondaars bepaal het, ten volle uitgedien en daarna triomfantelik uit die dood opgestaan. Nou bied Hy vergifnis van sonde en ‘n nuwe lewe aan alle berouvolle sondaars wat Hom as hulle Verlosser aanneem. Die feit dat die Here Jesus die straf vir ons sonde betaal het, beteken dat ons nie in die oordeel sal kom nie. Dit word in Johannes 5:24 bevestig, en ook in Romeine 8:1. Om hierdie rede sal gelowiges ook die komende oordeel van die groot verdrukking ontvlug.

5.   Die oordeel oor Jerusalem en sy inwoners

Israel is dikwels voor hulle internasionale ballingskap in die eerste eeu deur die profete en ook deur middel van kleiner oordele en strafmaatreëls van God gewaarsku, maar hulle het nie daarop ag geslaan nie. Die Christendom word gemaan om uit Israel se foute te leer, sodat ons nie ook die guns van die Here verbeur en die voorwerpe van sy toorn word nie. Verskeie van die kleiner oordele wat Israel getref het, word in 1 Korinthiërs 10:1-11 genoem. Die Here het die volwasse geslag wat Egipte verlaat het, weens hulle ongeloof in die woestyn laat omkom. Verskeie van hulle sondes word genoem. Hulle het rondom ‘n goue kalf gedans, en 3000 het in God se straf omgekom. Nog 23 000 het omgekom nadat die Here Israel oor hulle hoerery en afgodediens in Moab gestraf het. By ‘n ander geleentheid het die Here giftige slange onder die volk ingestuur toe hulle teen Hom én teen Moses gemurmureer het en ook ongelukkig oor hulle omstandighede in die woestyn was.

Jerusalem en sy inwoners, wat die kern van die Joodse volk is, is in die jaar 70 n.C. deur God geoordeel omdat hulle uiteindelik ook die Messias verwerp het. In Mattheus sê Hy vir vir hulle: “Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en stenig dié wat na jou gestuur is, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak… en julle wou nie! Kyk, julle huis word vir julle woes gelaat” (Matt. 23:37-38). In Lukas sê Hy: “Want daar sal dae oor jou kom dat jou vyande ‘n skans rondom jou sal opwerp en jou omsingel en jou van alle kante insluit. En hulle sal jou en jou kinders in jou teen die grond verpletter; en hulle sal in jou nie een klip op die ander laat bly nie, omdat jy die gunstige tyd toe God jou besoek het, nie opgemerk het nie” (Luk. 19:43-44).

Ook uit hierdie oordeel, wat na die internasionale verstrooiing van Israel gelei het, was daar ontvlugting vir die gelowiges: “En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is, Dan moet die wat in Judea is, na die berge vlug; en die wat in die stad is, moet uitgaan… Want dit sal dae van wraak wees, sodat alles wat geskrywe is, vervul kan word” (Luk. 21:20-22). Goddelike wraak is oor Israel en hulle hoofstad uitgestort, maar voor die tyd het die Messiaanse Jode na Pella oorkant die Jordaan gevlug. Hulle het nie in die oordeel van die ongelowige Jode gekom nie.

6.   Die regterstoel-oordeel

Direk ná die wegraping gaan al die Christene voor die regterstoel van Christus verskyn. Dit gaan ‘n oordeel oor hulle werke ná bekering wees, en genadeloon sal aan die oorwinnaars toegeken word. Hier gaan dus nie ‘n véroordeling plaasvind nie, maar ‘n béoordeling. In Romeine 14:10-12 sê Paulus aan die gemeente: “Ons sal almal voor die regterstoel van Christus gestel word… So sal elkeen van ons dan vir homself aan God rekenskap gee.” In 1 Korinthiërs 3 van vers 8 af lees ons: “Elkeen sal sy eie loon volgens sy eie arbeid ontvang… maar elkeen moet oppas hoe hy op [die fondament Jesus Christus] bou… As iemand op dié fondament bou goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels, elkeen se werk sal aan die lig kom… hoedanig dit is. As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen.” Christene het ‘n ernstige opdrag om werke te doen wat by die bekering pas, sodat hulle nie eendag met leë hande voor die Here sal verskyn nie.

7.   Oordele van die groot verdrukking

Die dag van die Here sal met die wegname van die gemeente en die openbaring van die Antichris begin. Ná 3½ jaar van valse vrede onder die leiding van die Antichris sal daar tydens die oorblywende 3½ jaar van sy bewind ‘n groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af nog nooit was nie en ook nooit daarna sal wees nie. Die Here Jesus het gesê dat as hierdie tyd van verdrukking nie verkort word nie, geen mens op aarde dit sou oorleef nie (Matt. 24:21-22). Dit sal, soos in die dae van Noag en Lot, ‘n tyd van goddelike wraak oor die sondaars wees. Jesaja 13:9 sê: “Kyk, die dag van die Here kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde ‘n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg.” Die Here voeg hierby: “En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid” (Jes. 13:11). Dit sal dus ‘n tyd van die grootskaalse verdelging van sondaars wees wat die Drie-enige God, sy Woord en sy geregtigheid verwerp en sy volgelinge verdruk en doodgemaak het.

Ontsettende plae sal in hierdie tyd oor die aarde uitgegiet word. Die Here Jesus het gesê: “En daar sal tekens wees aan die son en maan en sterre, en op die aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid, wanneer see en branders dreun, en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wêreld kom, want die kragte van die hemele sal geskud word” (Luk. 21:25-26). Mense sal in hiedie tyd van ongekende natuurrampe na die berge vlug en tot die rotse uitroep: “Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op. 6:16-17).

8.   Die oordeel oor die nasies

Hierdie oordeel sal ná die wederkoms van Jesus Christus plaasvind, net voor die instelling van sy duisendjarige vrederyk op aarde. Direk ná sy koms sal Hy eers met die oorblyfsel van Israel versoen word. Sagaria 12:10 sê dat die oorlewende Jode sal opsien na Hom vir hulle deurboor het, en bitterlik oor Hom sal ween. Daarna sal Christus Homself tot die oorblyfsel van die nie-Joodse nasies wend en hulle as individue in twee groepe verdeel: die gereddes en ongereddes.

In Mattheus lees ons die volgende: “En wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei… Dan sal die Koning vir die wat aan sy regterhand is, sê: Kom, julle geseëndes van my Vader, beërf die koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wêreld af. Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was ‘n vreemdeling, en julle het My herberg gegee; Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom… Voorwaar Ek sê vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringste van hierdie broeders van My, het julle dit aan My gedoen. Dan sal Hy ook vir dié aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele” (Matt. 25:31-41).

Die uitdrukking “hierdie broeders van My” verwys na ‘n derde groep wat nie onder die bokke en skape is nie. Die enigste moontlike groep wat dit kan wees, is die Jode, want hulle is die fisiese broers van Jesus. In die groot benoudheid en vervolging van die verdrukking, sal die Jode ‘n baie moeilike tyd hê (Matt. 25:15-21), want die magte van die Antichris sal probeer om Israel geheel en al uit te wis. Lede van nie-Joodse nasies wat in hierdie tyd uit hulle pad sal gaan om Jode te help, sal daardeur te kenne gee dat hulle die Antichris se opdragte verwerp, en dat hulle deur die liefde van die ware Christus gemotiveer word om ‘n helpende hand na die voortvlugtende Jode te reik. Die werke van hierdie nie-Jode sal hulle nie red nie, maar sal ‘n bewys van hulle redding wees. Hulle sal saam met Jesus Christus in sy koninkryk regeer, terwyl die verlorenes wat saam die Antichris die Jode vervolg het, veroordeel sal word.

9.   Die eindoordeel

Al die verlore siele van alle eeue sal tydens die tweede opstanding aan die einde van die duisendjarige vrederyk opgewek word om tot die ewige poel van vuur verdoem te word. Johannes sê: “Ek het die dode, klein en groot, voor God sien staan, en die boeke is geopen; en ‘n ander boek, die boek van die lewe, is geopen. En die dode is geoordeel na wat in die boeke geskryf is, volgens hulle werke…. En as dit bevind is dat iemand nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp” (Op. 20:11-15).

Die boek van die lewe is die rekord van alle geredde mense. Die feit dat hierdie mense se name nie daarin verskyn nie, is ‘n bewys van hulle ongeredde toestand. Die feit dat hulle, volgens Openbaring 20:5-6 nie aan die eerste opstanding deel gehad het nie, is reeds ‘n bewys daarvan dat hulle ongered is. Hulle word verder ook nog na aanleiding van hulle sondige dade geoordeel wat in die ander boeke opgeskryf is. Omdat dit volgens Johannes 5:24 en Romeine 8:1 duidelik is dat kinders van die Here nie in die oordeel kom nie, sal diegene wat in die vrederyk gered word, ook nie voor die groot wit troon verskyn nie.

Die miljoene verlore siele gaan ‘n grusame, ewige toekoms in die brandende poel van vuur tegemoet. Hulle het God nie gevrees nie, ten spyte van die feit dat Hy die een is wat hulle liggaam én siel vir ewig in die hel kan verderwe. In daardie plek van verskrikking sal hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie (Mark. 9:44). Volgens Openbaring 14:11 sal die rook van hulle pyniging vir ewig opstyg. Daniël sê dat hulle smaadheid vir ewig afgryslik sal wees (Dan. 12:2).

Dit is die gevolge van God se toorn oor die sondaars. Daar ís egter ‘n alternatief wat uit God se genade en liefde aan almal gebied word: “Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here” (Rom. 6:23). Daar is slegs twee eindbestemmings vir die mens – óf die hemel óf die hel. Die Here Jesus het gesê dat as jy nie weergebore is nie, jy die koninkryk van God nie sal sien nie (Joh. 3:3). Al wat dan vir jou oorbly is ‘n verskriklike verwagting van oordeel en ‘n vuurgloed wat die teëstanders sal verteer (Heb. 10:27). Die keuse is joune. Ons is in die doodsnikke van die genade-bedeling waarin verlore sondaars hulle nog tot God kan bekeer. Daarna volg die oordele van God in die groot verdrukking.