DaniŽl 8. Die Antichris in die Griekse Ryk

Twee jaar nadat DaniŽl die visioen van die vier diere gehad het wat in Hoofstuk 7 beskryf is, het hy weer Ďn visioen gehad. Die saak wat eerste opval, is dat DaniŽl van hierdie hoofstuk af weer in Hebreeus skryf, die taal van die Israeliete, in teenstelling met die wÍreldtaal, Aramees, wat van hoofstuk 2 tot 7 gebruik is. DaniŽl skryf dus van nou af meer spesifiek vir sy eie volksgenote. In die vorige hoofstukke het dit om die regeerders van die aarde en die uiteindelike regering van die Antichris gegaan, terwyl ons van hierdie hoofstuk af veral met die lotgevalle van Israel te doen het, te midde van die magstryd wat in die wÍreld aan die gang is.

In die visioen sien DaniŽl homself in die paleis van die koninklike vestingstad Susan, meer as 300 kilometer oos van Babilon in PersiŽ, teenaan die Ulairivier wat in die Tigris inloop. Dit was een van die koninklike stede van PersiŽ. Die rede hiervoor is omdat die visioen oor die toekomstige regering van die Meders en Perse handel. Ďn Eeu later het die Persiese koning, ArtasŠsta, Ďn groot paleis hier gebou. Dit is waar die gebeure wat in die boek Ester beskryf is, afgespeel het (vgl. Ester 1:2).

Die skaap- en bokram

DaniŽl skryf: ďEn ek het my oŽ opgeslaan en gesien, en kyk, daar staan Ďn ram voor die rivier; en hy het twee horings gehad, en die twee horings was hoog, ook was die een hoŽr as die ander, en die hoogste het laaste uitgekom. Ek het die ram sien stoot na die weste en na die noorde en na die suide, en al die diere kon voor hom nie standhou nie, en daar was niemand wat uit sy mag gered het nie; maar hy het gedoen net wat hy wou, en het magtig geword. Terwyl ek daarop ag gee, kom daar Ďn bokram uit die weste aan oor die oppervlakte van die hele aarde, sonder om aan die grond te raak; en die bok het Ďn aansienlike horing tussen sy oŽ gehad. En hy het na die ram met die twee horings aangekom wat ek voor die rivier sien staan het, en hom in die woede van sy krag stormgeloop. En ek het hom gesien hoe hy tot by die ram kom en op hom verbitterd word en die ram stoot en sy twee horings verbreek; en daar was geen krag in die ram om voor hom stand te hou nie, sodat hy hom teen die grond gegooi en hom vertrap het, en daar was niemand wat die ram uit sy mag gered het nie. En die bok het uitermate magtig geword; maar toe hy sterk was, het die groot horing afgebreek, en vier aansienlike horings het in sy plek uitgekom na die vier windstreke van die hemelĒ (Dan. 8:3-8).

Die verklaring van die ram en die bok wat DaniŽl in sy visioen gesien het, word ook aan hom verskaf: ďDie ram wat jy gesien het met die twee horings, is die konings van die Meders en die Perse. En die harige bok is die koning van Griekeland; en die groot horing wat tussen sy oŽ was, dit is die eerste koning. En dat dit gebreek is en vier in sy plek ontstaan het Ė vier koninkryke sal uit sy volk ontstaan, maar nie met sy krag nieĒ (Dan. 8:20-22).

Die ram stel dus die Medo-Persiese ryk voor. Hy het twee horings gehad, waarvan die hoogste een laaste uitgekom het. MediŽ was reeds in die tyd van die Babiloniese ryk Ďn groot mag, want hulle het BabiloniŽ in 612 v.C. gehelp om SiriŽ te onderwerp. PersiŽ was in daardie stadium Ďn kleiner land in die suide. Nadat Kores egter in PersiŽ aan bewind gekom het, het hy ook beheer oor MediŽ verkry en die grootste mag in die Medo-Persiese ryk geword.

Hierna het die ram sy horings na die weste gestoot toe Darius en Kores vir Babilon, MesopotamiŽ, SiriŽ en Klein AsiŽ verower het. In die noorde is ArmeniŽ en die volke langs die Kaspiese See verower. In die suide is Judťa, Egipte, LibiŽ en EthiopiŽ tot die lys van hierdie ryk se veroweringstogte toegevoeg. Die profesieŽ oor die Medo-Persiese ryk is met verbasende akkuraatheid vervul, daarom moet ons ook die letterlike vervulling van alle eindtydse profesieŽ verwag wat nog onvervuld is.

In vers 5 sien DaniŽl Ďn bokram wat met Ďn groot spoed uit die weste aankom. Die koning van Griekeland, Alexander die Grote, is die een aansienlike horing wat hy tussen sy oŽ gehad het. Die geskiedenis leer ons dat Alexander se aanvalsmag kleiner as diť van die Perse was, maar hulle was baie beweeglik en hoogs doeltreffend. Hulle het die magte van Darius, die Pers, in drie veldslae verslaan.

DaniŽl sÍ dat toe die bok sterk was, die groot horing afgebreek het (Dan. 8:8). Alexander die Grote het nie eers nŠ sy groot oorwinnings oor Medo-PersiŽ teruggekeer huis toe nie, en is op 32-jarige ouderdom in die omgewing van Babilon aan malaria dood, asook komplikasies as gevolg van alkoholisme. Sy ryk is tussen vier van sy generaals verdeel: Cessander het oor Griekeland en MacedoniŽ regeer, Lysimachus† het TraciŽ en BitiniŽ gekry, Ptolemeus is oor Egipte aangestel en Seleusus het beheer oor SiriŽ gekry.

Die klein horinkie teen die Pragtige Land

Uit een van die vier horings van die bok het daar Ďn klein horinkie opgekom wat tot groot onheil vir Israel was. DaniŽl sÍ:

ďEn uit een van diť het Ďn horing, eers klein, uitgekom, maar dit het baie groot geword na die suide en na die ooste en na die Pragtige Land toe. En dit het groot geword tot by die leŽr van die hemel en het sommige van die leŽr, naamlik van die sterre, op die aarde laat val en hulle vertrap. Selfs tot by die Vors van die leŽr het dit groot geword, sodat die voortdurende offer Hom ontneem en sy heilige woning neergewerp is. En Ďn leŽr is aan die horing oorgelewer in goddeloosheid saam met die voortdurende offer; en dit het die waarheid op die grond neergewerp en in sy optrede voorspoed gehad. Toe hoor ek Ďn heilige spreek; en Ďn ander heilige het aan die een wat spreek, gesÍ: Hoe lank sal die gesig duur Ė van die voortdurende offer en die ontsettende goddeloosheid Ė sal die heiligdom sowel as die leŽr aan vertrapping oorgegee word? En hy het vir my gesÍ: Twee duisend drie honderd aande en mŰres, dan sal die heiligdom in sy regte staat herstel wordĒ (Dan. 8:9-14).

Uit een van die vier magsgebiede van die Grieke kom Ďn koning te voorskyn wat die volk van God op Ďn wreedaardige wyse sou teister. Vandag is dit Ďn bekende feit dat slegs Antiochus Epifanes aan al die beskrywings voldoen wat hier gegee word. Hy was die agtste heerser in die magsgebied van Seleusus, en het inderdaad klein begin omdat hy nie die wettige troonopvolger was nie, maar die mag op Ďn slinkse wyse ingepalm het deur sy broer te vermoor en in 175 v.C. in sy plek op te volg. Daarna het hy baie sterk geword en in Ďn reeks veroweringstogte sy magsgebied uitgebrei. Wat veral hier van belang is, is sy magsuitbreiding in die Pragtige Land, naamlik Israel. Dit sluit ook by DaniŽl 11:16 en 46 aan.

Israel het in die pad gelÍ van Antiochus se militÍre veldtogte teen Egipte, en is in die proses dikwels aangeval en baie van die inwoners om die lewe gebring. Die leŽr van die hemel teen wie Antiochus geveg het, dui op Israel. Die Here het vir Abraham gesÍ dat sy nageslag soos die sterre van die hemel sal wees (Gen. 15:5; 22:17). Hy het ook teen die vors van diť leŽr geveg, naamlik God, deurdat hy die offers aan Hom verbied het. Epifanes beteken Skitterend en dui op Antiochus se hoogmoed en begeerte om self as God aanbid te word.

Antiochus het in Ďn tydperk van bykans sewe jaar groot verwoestingswerk in Israel gedoen. Hy het die tempel in Jerusalem verontreinig deur varke daar te offer en het ook die Jode gedwing om varkvleis te eet en onrein offers te bring. Verpligte afgodediens is ingevoer en mense is gedwing om alle kopieŽ van die Wet van die Here (die Torah) op te skeur of te verbrand. Hy het die besnydenis verbied en ouers laat teregstel wat hulle kinders besny het. Baie van hulle is van die stadsmure afgegooi. Hy het die tempel geplunder en die goue en silwer voorwerpe buitgemaak. Hy het ook die stad gedeeltelik verwoes, baie mense doodgemaak en sommige in gevangenskap weggevoer. In die plattelandse gebiede het hy mense se vee geroof.

Die 2300 aande en mŰres waarin die tempel ontheilig sou wees, is letterlik gedurende die bewind van Antiochus Epifanes vervul. Dit is Ďn tydperk van Ďn bietjie meer as ses jaar. Hierdie tydperk was waarskynlik tussen Antiochus se eerste inval in Jerusalem in† in 170 v.C. en die herstel van die tempel deur Johannes MakkabeŽr op 25 Desember 164 v.C. Hierdie profesie is dus letterlik vervul.

Reaksie van DaniŽl

ďEn toe ek, DaniŽl, die gesig gesien het, het ek probeer om dit te verstaan, en kyk, daar het iemand voor my gestaan wat soos Ďn man gelyk het. En ek het Ďn mensestem gehoor uit die Ulai wat geroep en gesÍ het: GabriŽl, laat hierdie een die gesig verstaan! Toe kom hy by my staanplek; en toe hy kom, het ek geskrik en op my aangesig geval. En hy het vir my gesÍ: Let op, mensekind, want die gesig sien op die tyd van die einde. En terwyl hy met my spreek, het ek bewusteloos met my aangesig op die grond geval; toe het hy my aangeroer en my op my staanplek opgerig en gesÍ: Kyk, ek maak jou bekend wat aan die einde van die strafgerig sal gebeur, want dit sien op die bepaalde tyd van die eindeĒ (Dan. 8:15-19).

Die reaksie van DaniŽl terwyl die engel nader gestaan het om die visioen aan hom uit te lÍ, is nog hewiger as wat ons aan die einde van Hoofstuk 7 gesien het. Die rede hiervoor is omdat die gesig van Ďn strafgerig oor sy eie volk gaan, en ook oor die ontheiliging van die tempel en van God se Naam. God is heilig en geen sweem van kwaad, ongeloof en ongehoorsaamheid kan voor Hom verskyn nie. Jesus Christus het wel volkome die prys aan die kruis betaal sodat ons sonder smet voor God kan verskyn, maar alte dikwels vergeet mense dat die toegang tot hierdie wonderbare vergifnis langs die weg van Ďn hartgrondige skuldbelydenis en verootmoediging voor die heilige God kom. Daar is vandag te veel kerkmense wat hulleself Christene noem, maar wat geen begrip het van wat dit beteken om by die kruis van die Here Jesus van jou sondelas verlos te word, en aan die oue mens van sonde te sterf nie (Heb. 4:12-13; Rom. 6:6).

Eindtydse toepassing

Die engel GabriŽl het duidelik aan DaniŽl gesÍ dat die gesig ook Ďn eindtydse toepassing het: ď...die gesig sien op die tyd van die einde... Kyk, ek maak jou bekend wat aan die einde van die strafgerig sal gebeur, want dit sien op die bepaalde tyd van die eindeĒ (Dan. 8:17,19). In die lig van hierdie duidelike uitspraak moet ons nie die fout maak om die profesieŽ in DaniŽl 8 net tot die Medo-Persiese en Griekse ryke van die Ou Testament te beperk nie, want dit dui beslis ook op die tyd van die einde.

GabriŽl toon hierdeur aan DaniŽl wat aan die einde van die strafgerigte met Israel sal gebeur. Dr. Renald Showers het Ďn studie van die woord ďstrafgerigĒ gemaak waar dit in die Bybel in verband met Israel gebruik word, en tot die slotsom gekom dat dit op die ganse tydperk van wÍreldse regering dui, soos in DaniŽl 2 en 7 uitgebeeld, waartydens Israel deur verskeie volke onderdruk word. Dit is van die Babiloniese ballingskap af tot met die wederkoms van die Messias. Ons weet in elk geval dat die einde van die strafgerigte oor Israel sal aanbreek wanneer die volk by die wederkoms, soos in Sagaria 12:10 en 13:8-9 beskryf, deur die smeltkroes geneem is en Jesus as hulle Messias en Here aangeneem het.

Die toorn van God oor Israel ťn die nasies se sonde sal op die bewind van die Antichris en God se oordele gedurende daardie tyd uitloop. In die lig hiervan moet ons weer na die geskiedenis van Antiochus Epifanes gaan kyk, want hy word as die groot tipe of voorloper van die Antichris voorgehou. Ons weet egter dat die bewind van die Antichris in intensiteit baie erger as diť van Antiochus sal wees, ďwant daar sal groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wÍreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nieĒ (Matt. 24:21).

Die tipologie van Antiochus as Ďn voorloper van die eindtydse Antichris word baie duidelik aan die einde van hierdie hoofstuk gestel: ďMaar aan die einde van hulle heerskappy, as die goddelose die maat volgemaak het, sal Ďn koning optree, hard van aangesig en wat listige streke verstaan. En sy krag sal sterk word, maar nie deur sy krag nie; en hy sal buitengewoon baie kwaad aanrig en dit voorspoedig uitvoer; en hy sal magtiges vernietig en ook die volk van die heiliges. En op grond van sy slimheid sal hy met geluk bedrog pleeg, en hy sal groot dinge onderneem in sy hart en baie mense onverwags vernietig, ja, optree teen die Vors van die vorste, maar hy sal sonder toedoen van mensehand verbreek wordĒ (Dan. 8:23-25).

Uit die een horing van die bok, wat die Siriese provinsie van die verdeelde Griekse ryk is, het Ďn klein horinkie opgekom wat Ďn eerste vervulling in Antiochus Epifanes gehad het, maar sy finale vervulling in die Antichris sal hÍ. Vers 23 stel die saak bo enige twyfel: ďAan die einde van hulle heerskappy, as die goddelose die maat volgemaak het, sal Ďn koning optree, hard van aangesig en wat listige streke verstaan.Ē Die heidense nasies se heerskappy moet eers tot Ďn einde kom. In die beslissende† laaste fase sal hulle die maat van hulle goddeloosheid teenoor die Here ťn sy volk Israel, asook Nuwe Testamentiese gelowiges, vol maak. In daardie tyd sal daar Ďn koning optree wat hard en ongenaakbaar teenoor al sy teŽstanders is. Dit sal die Antichris wees.

Verskeie van sy eienskappe word in vers 23 tot 25 genoem. Hy sal groot mag verkry deur ander volke te onderwerp. Hy sal slim en oorredend wees en aan mense Ďn valse vrede bied. Hy sal deur Ďn ander mag beheer word, want hy sal sterk word, maar nie deur sy eie krag nie. Volgens Openbaring 13:2 sal Satan aan hom sy krag gee en sy troon en groot mag. Omdat Satan die owerste van hierdie verdorwe wÍreld is (Joh. 14:30), is ons geestelike worstelstryd teen die owerhede, teen die magte, teen die wÍreldheersers van die duisternis van hierdie eeu (Ef. 6:12). In Ďn stadium sal Satan sy groot mag as wÍreldheerser aan die Antichris oordra. Een van sy spesiale teikens sal die volk Israel wees, omdat hy weet dat die Here Jesus Ďn oorblyfsel in Israel tydens sy wederkoms sal red en dan die wÍreld uit Jerusalem sal regeer.

Die Antichris sal ook teen die Vors van die vorste optree, wat Jesus Christus as die Koning van die konings is. Dit sal die grootste fout wees wat hy ooit kon begaan, want hy sal sonder die toedoen van mensehande verbreek word. Die geleentheid wanneer hy teen die Vors van die vorste sal optree, sal by die slag van Armageddon tydens Christus se wederkoms wees. Johannes sÍ: ďEn ek het die dier en die konings van die aarde en hulle leŽrs versameld gesien om oorlog te voer teen Hom wat op die perd sit en teen sy leŽrĒ (Op. 19:19).

Die goddelose wÍreldkoninkryke wat sedert die Babiloniese ballingskap van Israel beheer oor die nasies uitgevoer en hulle stempel op wÍreldgebeure afgedruk het, sal in die tyd van die einde Ďn baie groot aanslag teen Christus en sy koninkryk loods. Hulle sal probeer voorkom dat God sy koninkryk ten koste van hulle sigbaar op aarde openbaar, met Israel as die leidende nasie in die wÍreld. Wanneer die laaste jaarweek van Israel se heilsgeskiedenis voor die koms van die Messias sy einde nader, sal demone uitgestuur word om alle regeringsleiers op te sweep om hulle magte na Israel te stuur om teen die komende Messias te veg. Johannes sÍ:

ďEn ek het uit die bek van die draak en uit die bek van die dier en uit die mond van die valse profeet drie onreine geeste soos paddas sien kom. Want dit is geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wÍreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God... En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word ArmageddonĒ (Op. 16:13-16).

In hierdie groot eindstryd sal die Antichris en die valse profeet lewendig in die poel van vuur gegooi en die wÍreldse magte wat saam met hulle na Jerusalem opgetrek het, deur Christus verdelg word. Dan sal die tye van die nasies verby wees en die geredde Israel, asook die kerk van Christus, vir altyd saam met Hom regeer. In Jeremia 30:11 sÍ die Here vir Israel: ďEk sal Ďn einde maak aan al die nasies waarheen Ek jou verstrooi het, maar aan jou sal Ek geen einde maak nie.Ē

Ďn Verdere afleiding wat ons uit DaniŽl 8 se profesieŽ moet maak, is dat die klein horinkie wat uit die Siriese provinsie van die Griekse ryk opkom, waaraan sowel Antiochus Epifanes as die Antichris se optrede gekoppel word, Ďn duidelike boodskap bevat dat die eindtydse koning wat beheer oor die goddelose nasies sal verkry, binne die raamwerk van die Griekse wÍreldryk geopenbaar sal word en tot Ďn magsposisie uitstyg. In DaniŽl 11 word dieselfde diktator ďdie koning van die noordeĒ genoem, wat spesifiek na die Siriese provinsie se leier verwys.

Die fout moet dus nie gemaak word om te beweer dat die Antichris uit Wes-Europa sal kom, bv. uit ItaliŽ, Engeland of Frankryk nie. Die Griekse ryk het nie hierdie lande beheer nie. Die Antichris sal in die Midde-Ooste opstaan uit Ďn land wat deel van die ou Siriese provinsie was, met ander woorde uit die huidige SiriŽ of Irak. Die feit dat die Antichris in DaniŽl 7 as komende uit een van die tien provinsies van die Romeinse ryk voorgestel word, verplig ons om na die Siriese provinsie van die Romeinse ryk as die oorsprong van hierdie diktator te kyk, omdat dit met dieselfde provinsie in die Griekse ryk ooreenstem.

Hierdie dramatiese openbarings het Ďn groot impak op DaniŽl gehad. Hy sÍ: ďEn ek, DaniŽl, was gedaan en was dae lank siek; daarna het ek opgestaan en die werk van die koning gedoen; en ek was verstom oor die gesig, maar niemand het dit gemerk nieĒ (Dan. 8:27). Hy was totaal oorweldig en uitgeput deur hierdie openbaring, en kon verskeie dae lank nie met sy werk voortgaan nie. Hoe tree jy en ek op in die lig van die feit dat daar Ďn groot verdrukking kom soos wat daar nog nooit op aarde was nie en ook nooit daarna sal wees nie? (Matt. 24:21). Genadetyd is besig om uit te loop, en aanstons sal die Here, soos in die tyd van Noag en Lot, die ware gelowiges na Ďn veilige plek in die hemel neem voordat die toorn van God oor die sondaars uitgestort word (Luk. 21:36).