7. Tyd van Benoudheid vir Jakob

Volgens Bybelse profesieë kom daar beslis vir Israel én die hele ongeredde wêreld ᾿n tyd van groot benoudheid en verdrukking, waaruit net ᾿n klein oorblyfsel gered sal word. Jeremia verwys soos volg na die komende dag van die Here: “Wee, want die dag is groot, sonder weerga! En dit is ᾿n tyd van benoudheid vir Jakob; maar hy sal daaruit verlos word” (Jer. 30:7). Die “benoudheid” verwys nie net na die oordele van God wat uitgestort sal word op die rebelse mensdom nie, maar ook na die misleiding en tirannie van die valse messias waaraan al die onderdane van sy wêreldryk onderwerp sal word. In reaksie op die tyd van groot benoudheid sal ᾿n minderheid van Israel en die nasies hulle toevlug tot die ware Messias neem en gered word (Op. 12:11), terwyl die meerderheid die valse messias sal navolg en aanbid. Baie mense sal in die oordele van God sal sterf terwyl hulle in “die dal van beslissing” is (Joël 3:14).

Die komende tyd van benoudheid val met die 70ste jaarweek van Daniël saam, wanneer die valse messias met Israel én baie ander nasies ᾿n sewe jaar lange verbond sal sluit (Dan. 9:27). Hierdie sewe jaar tydperk word duidelik in twee helftes van 3½ jaar elk verdeel. Soms word na die 3½ jaar tydperke as 42 maande (Op. 11:2; 13:5) of as 1 260 dae elk verwys (Op. 11:3; 12:6), en op dié wyse word die letterlikheid van die sewentigste jaarweek se twee helftes ondubbelsinnig bevestig: 42 maande van 30 dae elk is presies 1260 dae, of 3½ profetiese jare van 360 dae elk. Dit is dus nie simboliese tydperke wat anders vertolk kan word nie.

Gedurende die eerste 3½ jaar sal Israel én die nasies die valse messias as die ware Messias aanhang en in die misleidende voordele van sy valse wêreldvrede en -eenheid deel. In hierdie tyd sal Israel ook hulle tempel in Jerusalem herbou – onbewus van die valse messias se bose planne hiermee. Dit sal nie soseer ᾿n tyd van fisiese verdrukking wees nie, maar van geestelike misleiding soos nog nooit tevore nie. Die tweede 3½ jaar bestaan uit ᾿n groot verdrukking soos daar van die begin van die wêreld af nog nooit was nie (Matt. 24:21).

Groot misleiding

Die eerste 3½ jaar van die verdrukking sal Israel en die nasies die slagoffers van grootskaalse misleiding wees en die meeste van hulle sal die valse messias as “die Messias” en spesiale gesant van God aanvaar. As universele messias sal hy die samebindende faktor tussen alle godsdienste in die wêreld wees. Vir die nominale Christene van daardie tyd sal hy die Christus wees, vir Moslems die Imam Mahdi (wat volgens hulle saam met Jesus, seun van Maria, sal optree), vir die Hindoes Krishna, vir die Boeddhiste die Maitreya Boeddha en vir die Jode die Messias. Alle gelowe sal sustergodsdienste wees wat mekaar onderling aanvaar op grond van die selfmisleidende stelling dat hulle dieselfde God aanbid en dus dieselfde wêreldmessias moet navolg.

In hierdie tyd sal Israel hulle tempel herbou as deel van die verbond wat hulle met die valse messias gesluit het. Dit sal in die teken van die voortgesette verwerping van Jesus as Messias en Verlosser staan, en derhalwe ᾿n sigbare daad van ondersteuning vir die “alternatiewe messias” wees.

Die 144 000 verseëldes

᾿n Baie belangrike gebeurtenis wat aan die begin van die 70ste jaarweek net ná die openbaring van die valse messias sal plaasvind, is die redding van 144 000 Jode en hulle afsondering vir die diens van die ware Messias, Jeshua. Die 144 000 is die eerste groep wat deel van die geestelike herstel van die volk Israel sal uitmaak: “En ek het die getal van die verseëldes gehoor: 144 000 verseëldes uit al die stamme van die kinders van Israel” (Op. 7:4).

Daar is geen onduidelikheid in verband met hierdie stelling nie, en dit is eksegeties heeltemal onregverdigbaar om die 144 000 Joodse evangeliste op die kerk of enige ander groep mense buite Israel van toepassing te maak. In hierdie gedeelte word glad nie van simboliese taal gebruik gemaak nie. Die 12 stamme van Israel is ᾿n bekende historiese feit wat nie ᾿n simboliese of allegoriese voorstelling van die kerk of enige ander groep mense is nie.

So ook is die getal 144 000 nie simbolies nie, maar letterlik. Die komponente van die getal is nie 3 X 4 X 12 X 1000 soos soms beweer word nie, maar 12 000 X 12 – dit is 12 000 persone uit elkeen van die 12 stamme van die kinders van Israel! Volgens Eségiël 48 gaan die land Israel (die Beloofde Land, wat veel wyer grense as die huidige Israel sal hê) in die vrederyk onderverdeel en aan die twaalf stamme van Israel toegeken word.

Dit is uit ᾿n dispensasionele oogpunt ook baie duidelik waarom die 144 000 Jode gered en almal in die diens van die Here gestel gaan word. Wanneer die Here Jesus sy bruidsgemeente kom haal het, sal die dispensasie van die kerk op dié wyse beëindig word. Hy sal dan die geestelike potensiaal van die herstelde Israel benut om sy lig in die donker nag van die verdrukking te laat skyn. Toe Elia weggeraap is, het sy mantel, en daarmee saam ook sy profetiese bediening, op Elisa geval. In die komende uur van duisternis ná die wegraping, sal die Here vir Homself ᾿n groep getuies uit die volk Israel opwek.

Openbaring 7:1-8 sluit aan by ᾿n lang reeks profesieë in die Bybel waarin die waarborg gegee word dat die Here sy volk Israel nie alleen fisies en staatkundig in hulle land sal herstel nie, maar dat hulle in die laaste dae ook geestelik sal herleef: “Daarom, so spreek dan nou die Here, die God van Israel, ... kyk, Ek laat hulle bymekaarkom uit al die lande waarheen Ek hulle verdryf het in my toorn en in my grimmigheid en in groot gramskap; en Ek sal hulle na hierdie plek terugbring en hulle veilig laat woon. En hulle sal vir My n volk wees, en Ek sal vir hulle n God wees. En Ek sal hulle een hart en een weg gee om My altyd te vrees, hulle ten goede en hulle kinders ná hulle. En Ek sal n ewige verbond met hulle sluit, dat Ek My van hulle nie sal afwend om aan hulle goed te doen nie; en Ek sal my vrees in hulle hart gee, sodat hulle van My nie afwyk nie” (Jer. 32:36-40).

Daar is tans ᾿n groot aantal Jode wat al baie duidelik aan die Nuwe Testamentiese feite omtrent Jesus se Messiasskap blootgestel is, maar nog nie ᾿n finale besluit daaroor geneem het nie. Nadat die wegraping plaasgevind het en al die Messiaanse Jode (dié wat voor die tyd al vir Jesus as hulle Messias aangeneem het) saam met die bruidsgemeente weg is, sal ᾿n ernstige herwaardering van Bybelse feite plaasvind onder ᾿n groep van dié wat agtergebly het. Die Heilige Gees sal volgens Sagaria 12:10 kragtig onder hulle werk, en baie van hulle sal die Here Jesus as Verlosser aanneem.

Uit hierdie herlewing sal 144 000 weergebore Jode na vore kom, wat vir ᾿n wêreldwye evangelisasietaak deur die Here afgesonder sal word (Matt. 24:14). Soos Daniël se drie vriende van ouds, sal hulle in die tyd van verdrukking bewaar word sodat hulle hul taak as die Here se uitverkore getuies onder uiters moeilike omstandighede tydens die bewind van die Antichris sal kan voortsit en uitvoer. In die afwesigheid van die kerk sal die evangelisasietaak op hulle skouers rus.

Die redding van die 144 000 vind baie duidelik ná die bedeling van die kerk plaas, omdat hulle godsdienstige posisie direk met hulle volks- en stamidentiteit in verband gebring word. Dit is heeltemal anders as wat gedurende die volk se verstrooiing in die kerkdispensasie die geval was, waar volksverband nie ᾿n faktor by die redding van mense is nie. Galásiërs 3:28 sê dat daar in Christus nie onderskeid tussen Jood en Griek getref word nie. Ná die kerkdispensasie word daar egter weer spesifiek met Israel in volksverband gehandel. Die fisies en staatkundig herstelde Israel moet dan ook geestelik as die volk van God herleef, sodat die talle onvervulde profesieë wat net op Israel betrekking het, vir hulle in vervulling kan gaan.

Die twaalf stamme van Israel wat in Openbaring 7 genoem word, het ᾿n baie besondere samestelling, asook ᾿n ongewone volgorde waarin hulle genoem word. Hulle is: Juda, Ruben, Gad, Aser, Naftali, Manasse, Simeon, Levi, Issaskar, Sebulon, Josef en Benjamin. Van Josef se twee seuns, Manasse en Efraim, wat volgens Génesis 48:5 deur Jakbob as sy eie aangeneem is, word net Manasse genoem. Josef word hier in die plek van Efraim genoem. Gewoonlik word Josef nie in die 12 stamme genoem wanneer altwee sy seuns genoem word nie, soos bv. in Eségiël 48. Levi word gewoonlik ook nie genoem nie, omdat die Leviete nie, soos al die ander stamme, ᾿n bepaalde grondgebied kry nie. Die Here is hulle erfenis en hulle moet op die heilige grond bly. In Openbaring 7 word Levi egter in die plek van die stam Dan genoem, wat uitgelaat word.

Waarom word Dan in die lys van Openbaring uitgelaat, vergeleke met die lys in Eségiël 48? Die rede is omdat Dan moontlik die stam is waaruit die Antichris sal kom. In Génesis 49:17 het Jakob van die stam van Dan gesê: “Laat Dan ᾿n slang wees op die weg, ᾿n horingslang op die pad, wat die perd aan die hakskeen byt sodat sy ruiter agteroorval.” In die geestelik herstelde Israel is daar duidelik nie plek vir die rebellie wat met Dan geassosieer word nie.

Die stamname in Openbaring 7, asook die volgorde waarin hulle verskyn, bevat ᾿n besondere boodskap. Elke stamnaam het ᾿n betekenis, en wanneer hulle saam gelees word, sê dit iets oor die 144 000 se geestelike rol en karakter. Die inleidende woorde is in Openbaring 7:4, naamlik: “144 000 verseëldes uit al die stamme van die kinders van Israel.” Saam met die daaropvolgende stamname lees hierdie sin só:

“144 000 verseëlde Israeliete wat God loof en prys (Juda); omdat hulle die Seun sien (Ruben) het hulle oorwin (Gad) en is hulle gelukkig (Aser); Hy het hulle worsteling (Naftali) laat vergeet (Manasse) deur hulle te verhoor (Simeon); vir hom wat God aanhang (Levi) is daar loon (Issaskar) en inwoning (Sebulon); mag die Here byvoeg (Josef) deur die Seun van sy regterhand (Benjamin).”

Die vervolging van geredde Jode

Om begryplike redes sal daar ᾿n geweldige polarisasie en stryd tussen die aanhangers van die ware Messias en die valse messias wees. Die aanhangers van die valse messias sal oorheersend wees en onwrikbaar by hulle lank verwagte ‘Messias’ staan. Selfs wanneer hy na ander volke en gelowe uitreik en homself ook as hulle Messias aanbied en daardeur vir Israel in sy alliansie van wêreldgodsdienste intrek, sal die meeste van hulle steeds blind wees vir sy misleiding.

Die Messiaanse gelowiges sal die Antichris met alle mag teëstaan omdat hulle hom as ᾿n valse messias sal brandmerk en andere teen hom waarsku. Hulle sal as ᾿n groot bedreiging vir sy posisie in Israel gesien word, sowel as vir sy wêreldryk onder alle nasies.

᾿n Geweldige vervolging sal teen die Messiaanse Jode ingestel word. Soos Nebukadnésar van ouds gedoen het, sal die Antichris spesiale en uitermate groot strawwe aankondig oor diegene wat nie by sy staatsgodsdiens wil inskakel om hom te aanbid en te vereer nie. Soos die drie vriende van Daniël, sal die 144 000 verseëldes alle druk wat op hulle toegepas word, teëstaan en summier weier om die knie voor die moderne Baäl te buig. Daniël se drie vriende het só op die verpligte afgodediens van koning Nebukadnésar gereageer: “Ons ag dit nie nodig om u hierop ᾿n antwoord te gee nie. As onse God wat ons dien, in staat is om ons te verlos, dan sal Hy ons uit die brandende vuuroond en uit u hand, o koning, verlos; maar so nie, laat dit u dan bekend wees, o koning, dat ons u gode nie sal dien nie en die goue beeld wat u opgerig het, nie sal aanbid nie” (Dan. 3:16-18).

Die Here sal sy verseëlde getuies in die uur van groot benoudheid onderskraag en uitred soos wat Hy met Daniël se getroue vriende gedoen het, asook met Daniël self in die leeukuil, nadat hy aangehou het om ten spyte van koninklike dekrete die ware God drie maal per dag te aanbid. Die vervolging sal egter in felheid toeneem.

In Openbaring 14:1-5 word die 144 000 saam met die Lam op die berg Sion aangetref. Ná hulle aardse bediening sal hulle met Hom verenig word en ᾿n baie spesiale plek in sy koninkryk beklee. Van hulle word gesê dat hulle hul nie met vroue besoedel het nie, maar van die begin af sal hulle rein voor die Lam wandel. Dit verwys waarskynlik na geestelike reinheid, wat in die Bybel dikwels as maagdelikheid voorgestel word. Die koninkryk van die hemele word as “tien maagde” voorgestel (Matt. 25:1-13) en die kerk as ᾿n “reine maagd” (2 Kor. 11:2). Dit verwys na suiwer, onbesmette, geestelike toewyding aan die Here. Hierteenoor word die valse godsdienste in Openbaring 17:4-5 as onrein vroue voorgestel, en die valse wêreldkerk as die moeder van die ontugtiges. Johannes noem haar: “Verborgenheid, die groot Babilon, die moeder van die hoere” (Op. 17:5).

Die 144 000 is ᾿n groep wat nooit enigiets met hierdie onrein vroue te doen gehad het nie. Hulle is nie deur valse godsdienste besoedel nie, en kom ook nie uit die vervalle kerk van die eindtyd nie. Hulle sal dus nie skewe en krom teologiese beskouings hê nie. Dit is ᾿n nuwe groep wat deur die Here Jesus uit Israel losgekoop word. Hulle sal Hom getrou navolg, en uit die aard van die saak ook geen bande met die valse wêreldgodsdienste van hulle tyd hê nie. As gevolg hiervan sal hulle ook hewig deur die valse wêreldgodsdiens vervolg word. Johannes sê van dié vervolgsugtige organisasie wat die bruid van die Antichris is: “En ek het die vrou gesien, dronk van die bloed van die heiliges en van die bloed van die getuies van Jesus” (Op. 17:6).

Die twee getuies

Omdat die wêreld geestelik gesproke in totale duisternis gehul sal wees ná die wegraping, gaan die Here benewens die 144 000 Joodse evangeliste wat ᾿n bediening van evangelisasie sal hê, twee spesiale getuies opwek wat oor groot magte sal beskik. In Openbaring 11 word daar na dié twee manne verwys wat kragtig deur die Here gebruik sal word om die waarheid te verkondig, en ook die vyande van die Here deur middel van strafmaatreëls te weerstaan:

“En Ek sal aan my twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, duisend-tweehonderd-en-sestig dae lank sal profeteer. Hulle is die twee olyfbome en die twee kandelaars wat voor die God van die aarde staan. En as iemand hulle wil beskadig, gaan daar vuur uit hulle mond en verslind hulle vyande; en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word. Hulle het mag om die hemel te sluit, sodat daar in die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, om dit in bloed te verander en om die aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil. En wanneer hulle hul getuienis voleindig het, sal die dier wat uit die afgrond opkom, teen hulle oorlog voer en hulle oorwin en hulle doodmaak, en hulle lyke sal lê op die straat van die groot stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse Here gekruisig is. En mense uit die volke en stamme en tale en nasies sal hulle lyke drie en ᾿n halwe dag lank sien en nie toelaat dat hulle lyke in die graf gelê word nie. Die bewoners van die aarde sal bly en verheug wees oor hulle en sal vir mekaar geskenke stuur, omdat dié twee profete die bewoners van die aarde gepynig het. En ná drie en ᾿n halwe dag het ᾿n gees van die lewe uit God in hulle ingegaan, en hulle het op hul voete gaan staan, en ᾿n groot vrees het geval op die wat hulle aanskou het. En hulle het ᾿n groot stem uit die hemel vir hulle hoor sê: Kom op hierheen! En hulle het opgevaar na die hemel in die wolk, en hul vyande het hulle aanskou. En in dié uur het daar ᾿n groot aardbewing gekom, en ᾿n tiende van die stad het geval, en seweduisend mense het in die aardbewing omgekom, en die ander het bevrees geword en aan die God van die hemel heerlikheid toegebring” (Op. 11:3-13).

Verskeie kommentators is van mening dat die twee getuies Moses en Elia in fisiese, sterflike liggame sal wees wat na Israel terugkeer. Dit is egter nie ᾿n uitgemaakte saak dat Moses en Elia persoonlik na die aarde toe teruggestuur sal word om deur die Antichris en sy bose magte doodgemaak te word nie, want dit sal beteken dat Moses vir ᾿n tweede keer sal moet sterf. Hulle sal meer waarskynlik twee uitstaande en begaafde Messiaanse Jode wees – moontlik uit die groep van 144 000 evangeliste – wat toegerus sal word om in die gees en krag van Moses en Elia op te tree en sodoende hulle tipiese rolle as spesiale profete te vervul.

Dit is dus nodig om aspekte van die rolle en optredes van hierdie twee groot profete van Israel te ondersoek, veral met die oog op die eindtydse herhaling daarvan. Hulle was uitgesonder vir die groot eer om op die berg van verheerliking saam met die Messias-Koning te verskyn (Matt. 17:1-3), en dit was ᾿n voorskou van die toekomstige openbaring van die Here Jesus in sy koninkryk. Die parallelle tussen Moses en Elia se bedienings en dié van die twee getuies van die verdrukking is baie opvallend.

Wat Elia se rol as profeet betref, sê die Here in die laaste twee verse van die Ou Testament: “Kyk, Ek stuur julle die profeet Elia voordat die groot en vreeslike dag van die Here aanbreek. En hy sal die hart van die vaders terugbring tot die kinders, en die hart van die kinders tot hulle vaders, sodat Ek nie hoef te kom en die land met die banvloek tref nie” (Mal. 4:5-6).

Hierdie profesie is gedeeltelik vervul tydens Christus se eerste koms: “En sy dissipels vra Hom en sê: Waarom sê die skrifgeleerdes dan dat Elia eers moet kom? En Jesus antwoord en sê vir hulle: Dis waar, Elia kom eers en sal alles herstel; maar Ek sê vir julle dat Elia al gekom het, en hulle het hom nie erken nie. ... Toe verstaan die dissipels dat Hy met hulle van Johannes die Doper gespreek het” (Matt. 17:10-13).

Die ooreenstemming tussen Elia en Johannes die Doper het egter op hulle besondere bedienings betrekking en nie op hulle persoonlike identiteit nie. Johannes het nie in Elia se naam opgetree nie, maar wel in sy gees en krag. Die engel Gabriël het aan Sagaria gesê dat sy seun Johannes ᾿n wegbereider vir die Messias sou wees: “En hy sal voor Hom uitgaan in die gees en krag van Elia, om die harte van die vaders terug te bring tot die kinders, ... om vir die Here ᾿n toegeruste volk te berei” (Luk. 1:17). Op ᾿n pertinente vraag aan Johannes of hy die profeet Elia was, het hy gesê: “Ek is nie” (Joh. 1:21).

Johannes het wel tydens die Messias se eerste koms ᾿n voorbereidende rol vervul, net soos wat die twee getuies van Openbaring 11 lank na hom die weg vir die Messias se tweede koms sal berei. Hulle optrede sal ook tipies dié van Elia wees. Die profesie in Maleági 4:5-6 sal dus eers in die tyd kort voor Christus se wederkoms finaal vervul word.

Gedurende die eerste 3½ jaar van die verdrukking (wat volgens Op. 11:3 1 260 dae lank sal wees) sal hierdie twee getuies ᾿n oorblyfsel uit Israel na die God van hul vaders lei nog voordat die donker dae van die groot verdrukking in die tweede helfte van die jaarweek aanbreek. Hulle boodskap sal regstreeks in stryd wees met die Antichris se ideologie van denasionalisering en wêreldeenheid, en hulle sal ten minste onder ᾿n groep Jode weer hulle volksidentiteit en roeping as God se volk herstel. ᾿n Deel van hierdie proses sal die oorbrugging van ᾿n ernstige generasiegaping wees. Die ou en die jong geslag sal heeltemal van mekaar af wegdryf, moontlik omdat die jong geslag in die identiteitlose nuwe wêreldorde van die Antichris sal opgaan, en die ou geslag aan ortodokse tradisies en vormgodsdiens sal vashou waarin geen lewe is nie. Die geïnspireerde bediening van die twee getuies sal daarin slaag om die gaping tussen oud en jong te oorbrug en hulle geestelik te verenig deur ᾿n gemeenskaplike geloof in die koms van Messias.

Elia was bekend as ᾿n profeet wat kragtig deur God gebruik is en baie wonderwerke in Israel gedoen het. Toe hy in ᾿n storm opgevaar het hemel toe, het Elisa van hom gesê: “My vader, my vader, wa van Israel en sy ruiters!” (2 Kon. 2:12). Hy was vir Israel meer as sy weermag en strydwaens werd omdat die Here se krag so duidelik deur hom gewerk het. Die twee getuies sal in daardie selfde krag optree en die skrik van die Here oor baie mense laat val. Elia het ᾿n weduwee se kind uit die dood opgewek en die valse Baälprofete suksesvol gekonfronteer en oorwin deur te bid dat vuur uit die hemel neerdaal. Hy het ook “ernstig gebid dat dit nie moes reën nie, en dit het op die aarde drie jaar en ses maande lank nie gereën nie” (Jak. 5:17). Op ᾿n soortgelyke wyse sal die twee getuies in die gees en krag van Elia optree, vuur uit die hemel laat neerdaal op die valse profete van die Antichris, en ook die hemel toesluit sodat daar gedurende die 3½ jaar van hulle profesie geen reën val nie.

Die twee getuies sal ook in die gees en krag van Moses kom. Moses was die groot leier wat deur die Here opgewek is om die kinders van Israel uit Egipte te lei, en ook verder deur die woestyn tot aan die grens van die Beloofde Land. Hy was die middelaar deur wie God sy wet aan Israel gegee het, en wat namens die hele volk by God ingetree het toe hulle in sonde geval het. Soos Elia, is Moses kragtig deur die Here gebruik om groot tekens en wonders te doen:

“En soos Moses, vir wie die Here van aangesig tot aangesig geken het, het daar geen profeet meer in Israel opgestaan nie – wat betref al die tekens en die wonders wat die Here hom opgedra het om in Egipteland aan Farao en aan al sy dienaars en sy hele land te doen, en wat betref die hele magsopenbaring en al die groot, skrikwekkende dade wat Moses voor die oë van die hele Israel gedoen het” (Deut. 34:10-12).

Moses het die bose Farao direk gekonfronteer oor sy onderdrukking van Israel, en groot plae oor die land en inwoners van Egipte aangekondig. Op ’n soortgelyke manier sal die twee getuies die Antichris en sy bose wêreldregering teëstaan wanneer hulle Israel onderdruk, en ook verskriklike plae oor die aarde aankondig. Hulle sal hulle bonatuurlike krag gebruik om enige vyande wat teen hulle veg of hulle skade wil aandoen, dood te maak.

Moses was ’n duidelike tipe van Christus, en het ook oor Hom geprofeteer: “’n Profeet uit jou midde, uit jou broers, soos ek is, sal die Here jou God vir jou verwek; na Hom moet julle luister” (Deut. 18:15). Deur hierdie profesie het Moses vir Israel op beide die eerste en tweede koms van die Messias voorberei. Dit is tragies dat die volk Hom tydens sy eerste koms verwerp het.

Die twee getuies sal ’n oorblyfsel in Israel duidelik en kragtig voorberei op die spoedige wederkoms van die ware Messias, en sterk by hulle aandring om hulle verbond met die valse messias te verbreek. Die getuies sal die gelowige oorblyfsel in Israel vermaan en leer dat hulle, net soos die getuies self, bereid moet wees om valse beskuldigings en vervolging te verduur ter wille van die ware Messias, Jesus, en sy komende koninkryk waarin Israel ’n groot rol sal speel.

Beide Elia en Moses het groot teëstand ervaar en verdrukking verduur vir hulle getroue getuienis en toewyding aan God en sy volk. Ons lees van Moses: “Deur die geloof het Moses, toe hy grootgeword het, geweier om die seun van Farao se dogter genoem te word, omdat hy verkies het om liewer sleg behandel te word saam met die volk van God as om ’n tyd lank die genot van die sonde te hê, en die smaad van Christus groter rykdom geag het as die skatte van Egipte, want hy het uitgesien na die beloning. Deur die geloof het hy Egipte verlaat sonder om die toorn van die koning te vrees, want hy het volgehou soos een wat die Onsienlike sien” (Heb. 11:24-27).

Die getuies en ander gelowiges in Israel sal ’n duur prys van verdrukking moet betaal omdat hulle ’n duidelike standpunt teen die koninkryk van die duisternis sal inneem wat onder die leiding sal staan van die Sataniese driemanskap van die duiwel, die Antichris en die valse profeet. Hulle sal egter ryklik beloon word vir hulle lyding ter wille van die Messias.

Die kragtige boodskap en optrede van die twee getuies sal in die eerste helfte van die verdrukking ’n groot en wêreldwye effek hê. Geen wonder nie dat die Antichris en sy volgelinge woedend sal reageer as gevolg van hierdie manne se optrede. Wanneer die Antichris in die middel van die verdrukking alle mag inpalm, sal hy in al sy boosaardigheid op die twee getuies toeslaan, teen hulle oorlog voer en hulle doodmaak. Die Here sal hulle egte na 3½ dae uit die dood opwek en na die hemel oproep, waarheen hulle ten aanskoue van al hulle vyande sal opvaar. Hulle sending sal dan voltooi wees.

Hierna sal die donker en stormagtige tyd van die Antichris se skrikbewind oor die hele wêreld aanbreek, wanneer die bewoners van die aarde aan die ergste verdrukking in die geskiedenis van die mensdom onderwerp sal word. Nie baie mense sal die oorloë, rampe, pessiektes en oordele oorleef wat gedurende die vreeslike dag van die Here oor die goddeloses sal kom nie, en hulle sal weet dat die Here hulle weens hulle rebellie teen Hom oordeel (Op. 6:15-17).

Die middel van die week

Satan gaan in die middel van die verdrukking weer ᾿n verbete poging aanwend en alles in die stryd werp om Israel as ᾿n volk totaal uit te delg. Hy wil verhoed dat ᾿n oorblyfsel van Israel in die lewe bly om die Messias by die Olyfberg te ontmoet, geestelik herstel te word en saam met die Messias in sy vrederyk tot hoof van die nasies verhef te word. Dit, weet Satan goed, sal regstreeks ten koste van sy wêreldryk onder die beheer van die Antichris wees. Satan wil God se planne vir die vrederyk verydel deur Israel én alle Christene voor die tyd te verdelg.

Die oorlog wat volgens Openbaring 12 tussen God se ryk en Satan se ryk in die hemel sal uitbreek, sal na ᾿n aansienlik verskerpte stryd op aarde lei, waarin Satan buitengewone woede sal openbaar:

“Daar het oorlog in die hemel gekom: Migael en sy engele het oorlog gevoer teen die draak, en die draak en sy engele het oorlog gevoer; en hulle kon nie oorwin nie, en hulle plek was in die hemel nie meer te vinde nie. En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. Toe hoor ek ᾿n groot stem in die hemel sê: Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp, hy wat hulle aanklaag voor onse God dag en nag. … Daarom, wees verheug, o hemele en die wat daarin woon; wee die bewoners van die aarde en die see, want die duiwel het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het” (Op. 12:7-12).

Tot in hierdie stadium was Satan se aandag verdeeld: hy het die volk Israel én die Christene voor die troon van God aangekla, dag en nag, en andersyds het hy sy verleidings- en verwoestingswerk op die aarde gedoen. In die middel van die verdrukking sal hy en sy gevalle engele egter neergewerp word; dan sal hy geen verdere toegang tot God hê waar hy mense kan aankla en beheer oor hulle lewens opeis nadat hulle gesondig het nie. Satan se volle aandag sal daarna op die aarde toegespits word, waar hy alles moontlik sal doen om wraak te neem deur God se skepping te verwoes, die aarde onleefbaar te maak, die Joodse volk uit te wis en almal wat Jesus se Naam bely, summier deur openbare onthoofding te laat teregstel (Op. 20:4).

Dit sal die tyd wees wanneer die Antichris homself in die herboude tempel in Jerusalem tot God sal verklaar, die verpligte aanbidding van sy beeld sal gelas, deur middel van militêre dekrete sal regeer en nie sal skroom om maksimum geweld te gebruik nie.

Die vlug na die woestyn

In hierdie tyd sal Satan deur middel van die valse messias ᾿n Joodse volksmoord gelas. Hy sal teen die “vrou” en haar nakomelinge oorlog voer. In Openbaring 12 word Israel as ᾿n getroude vrou beskryf wat ᾿n seun gebaar het wat alle nasies met ᾿n ystersepter sal regeer, en haar seun is weggeruk na God en sy troon. Die Seun is Jesus wat uit Israel gebore is. Israel word dus hier as ᾿n getroude vrou beskryf, soos ook in Jesaja 54:4-8, Jeremia 31:3-4 en Hosea 2:15. Hierdie vrou moet glad nie met die kerk verwar word nie, want die kerk word in die Bybel as ᾿n verloofde maagd voorgestel (Matt. 25:1-13; 2 Kor. 11:2). In elk geval is Jesus Christus nie uit die kerk gebore nie, maar uit die volk Israel – die kerk is uit Christus gebore. In Openbaring 12 word die volgende oor die eindtydse stryd teen hierdie vrou gesê:

“En toe die draak sien dat hy neergewerp is op die aarde, het hy die vrou vervolg wat die seuntjie gebaar het; maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, ᾿n tyd, tye en ᾿n halwe tyd (3½ jaar). En die slang het uit sy bek water soos ᾿n rivier agter die vrou aan uitgegooi, om haar te laat wegvoer deur die rivier. En die aarde het die vrou te hulp gekom, en die aarde het sy mond oopgemaak en die rivier ingesluk, wat die draak uit sy bek uitgegooi het” (Op. 12:13-16).

Hierdie vlug van Israel na ᾿n plek in die woestyn, moontlik Petra in die Negef-woestyn suid van die Dooie See in Jordanië, sal in groot haas geskied. Dit sal gebeur pas nadat die Antichris homself in die tempel tot God verklaar het, en ᾿n groot deel van Israel hom op grond daarvan sal verwerp. Hulle sal dan uit sy sataniese nuwe wêreldorde onttrek, waarby hulle vir die eerste 3½ jaar betrokke was. Wanneer sy beeld egter in die tempel opgerig en almal gedwing word om dit te aanbid, sal Israel baie vinnig moet wegkom omdat die valse messias hulle sal probeer inhaal en uitwis (Matt. 24:15-22).

Die profesie in Mattheüs 24:15-22 het baie duidelik op Israel betrekking omdat dit daarop gemik is om ᾿n oorblyfsel van die volk in die donker dae van die laaste 3½ jaar, m.a.w. in die groot verdrukking, van algehele uitwissing deur die Antichris te bewaar. In elk geval geld die sabbatswette net in Israel. Dan mag daar net ᾿n kort sabbatsreis van minder as twee kilometer afgelê word (vgl. Hand. 1:12). In daardie geval sal die Antichris se magte hulle kan inhaal en uitwis. Verder moet eindtydse Jode bid dat hulle reis nie deur winterkoue, verwagtende vroue of moeders met suiglinge vertraag word nie, want dan sal hulle ook nie vinnig genoeg van hulle agtervolgers af kan wegkom nie.

Die breuk tussen Israel en die valse messias sal só skielik plaasvind, en sy maatreëls vir weerwraak só spoedig daarna ingestel word, dat daar nie eers vir Israeli’s tyd sal wees om in te pak of padkos voor te berei nie. Hulle sal inderhaas berge toe moet vlug. Tot in daardie stadium sou hulle volgens Johannes 5:43 die Antichris as Messias aanvaar het, maar wanneer hy verklaar dat hy God is, sal hulle skielik en met ᾿n groot skok agterkom dat hy al die tyd ᾿n valse messias was. Dan sal hulle uit sy pad moet bly, omdat Israel se optrede ᾿n besliste bedreiging vir die eenheid van die Antichris se nuwe wêreldorde sal inhou.

Israel sal deur ᾿n goddelike ingryping gehelp word om nie deur die Antichris en sy duiwelse magte ingehaal en verdelg te word nie. ᾿n Aardbewing sal voorkom, waarin die aarde oopskeur om die Antichris se opmars oorland te stuit (Op. 12:16). Daar sal waarskynlik ook in daardie stadium op ander plekke in die wêreld opstande teen sy bewind uitbreek, sodat hy verplig sal wees om om te draai en daaraan aandag te gee. Daniël sê: “Gerugte uit die ooste en uit die noorde sal hom verskrik; daarom sal hy met groot woede uittrek om baie mense te verdelg en met die banvloek te tref” (Dan. 11:44).

Daar staan ook in Openbaring: “En die draak was vertoornd op die vrou, en hy het weggegaan om oorlog te voer teen haar ander nakomelinge wat die gebooie van God bewaar en die getuienis van Jesus Christus hou” (Op. 12:17). Die valse messias sal ewe fanaties teen die Messiaanse Jode optree omdat hulle hom sal verwerp en die God van Israel deur die ware Messias, Jesus Christus, sal aanbid. Hulle is ook nakomelinge van die vrou, Israel.

Die valse messias se ontheiliging van die tempel in die middel van die verdrukking is die teken wat die Here aan die inwoners van Judéa gegee het om haastig vir oorlewing na die berge te vlug. Die tempel wat hulle in die eerste helfte van die week sal bou, en die herinstelling van die offerdiens waardeur hulle weer eens as volk die eenmalige offer van die Lam van God sal verwerp, sal dus kort daarna vir hulle die oorsaak van groot ontnugtering en tragedie word. Vir hierdie volk wag daar nog ᾿n tyd van misleiding en afvalligheid voordat Daniël 9:24 se maat van die sonde vol is en ewige geregtigheid vir hulle sal aanbreek. As gevolg hiervan sal hulle deur ᾿n baie moeilike tyd van vervolging en loutering moet gaan.

Moses het lank gelede verwys na die tyd wanneer Israel in die laaste dae as volk in groot benoudheid sal kom: “As jy in die nood is en al hierdie dinge aan die einde van die dae oor jou kom, sal jy na die Here jou God terugkeer en na sy stem luister. Want die Here jou God is ᾿n barmhartige God; Hy sal jou nie verlaat en jou nie in die verderf stort nie; en Hy sal die verbond van jou vaders wat Hy hulle besweer het, nie vergeet nie” (Deut. 4:30-31).

Die dag van die Here

Die tweede helfte van die verdrukking is die 3½ jaar wat sal verloop tussen die Antichris se ontheiliging van die tempel wanneer hy homself tot God verklaar, en die wederkoms van die ware Christus op die Olyfberg. Dit is in hierdie tyd van “groot verdrukking” (Matt. 24:21) dat die Here ᾿n oorblyfsel van sy volk in die woestyn sal bewaar. Selfs ortodokse Jode is uit Ou Testamentiese profesieë goed vertroud met die oordele van die dag van die Here, wat verwoestende gevolge sal hê. Dit sal ᾿n tyd van verskrikking wees wanneer die kragte van die hemel geskud word. Mense sal deur skroeiende hitte en droogtes geteister word, maar ook deur verstikkende duisternis en die gerammel van geweldige aardbewings. Die sondaars wat hulle harte verhard het, sal saam met hulle handewerk verbreek word en op die puinhoop van ᾿n verwoeste aarde beland:

“Kyk, die dag van die Here kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde ᾿n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg. Want die sterre van die hemel en sy Orions sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie. En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die vermeteles laat ophou en die hoogmoed van tiranne verneder. En Ek sal sterwelinge skaarser maak as fyn goud, en mense as goud van Ofir. Daarom sal Ek die hemel laat sidder, en die aarde sal wyk uit sy plek met gebeef, vanweë die grimmigheid van die Here van die leërskare en vanweë die dag van sy toorngloed” (Jes. 13:9-13; kyk ook Jes. 24:1-23).

Jesaja het nog meer van hierdie ernstige waarskuwings oor die dag van die Here se oordele opgeteken, sodat mense nie die realiteit daarvan ligtelik opsy moet skuif nie. Die wêreldwye omvang van die verwoesting, die redes daarvoor, naamlik ‘n uiters sondige geslag mense soortgelyk aan dié in die tyd van Noag en Lot, asook die feit dat dit oordele van God is, word telkens beklemtoon:

“Kyk, die Here maak die aarde leeg en verwoes dit, en Hy keer sy oppervlakte om en verstrooi sy bewoners. ... Die aarde word heeltemal leeg gemaak en heeltemal geplunder, want die Here het hierdie woord gespreek. ... Want die aarde is ontheilig onder sy bewoners: want hulle het die wette oortree, en die insettinge geskend, die ewige verbond verbreek. Daarom verteer die vloek die aarde en moet sy inwoners boet; daarom word die bewoners van die aarde deur ‘n gloed verteer en bly daar min mense oor” (Jes. 24:1-6).

Joël sê die dag van die Here kom “soos ‘n verwoesting van die Almagtige” (1:15), want “die dag van die Here is groot en uitermate vreeslik, en wie kan dit verdra?” (2:11). Sagaria verseker sy lesers ook dat daar ᾿n dag vir die Here kom wanneer Jerusalem deur leërs omsingel sal word en die helfte van die stad as ballinge sal wegvlug van hulle vyande af (14:1-2). In hierdie tyd van groot benoudheid sal die Messias egter skielik op die Olyfberg verskyn en sy vyande verdelg (14:4-5, 12-13). Daarna sal sy koninkryk van vrede gevestig word en die nasies jaarliks na Jerusalem optrek om die Here te dien en te eer (14:9, 16).

Maleági sê: “Maar wie kan die dag van sy koms verdra? En wie kan standhou as Hy verskyn?” (3:2). Hy wei verder hieroor uit: “Want kyk, die dag kom, en dit brand soos ‘n oond. Dan sal al die vermeteles en almal wat goddeloosheid bedrywe, ‘n stoppel wees; en die dag wat kom, sal hulle aan die brand steek, sê die Here van die leërskare. … Maar vir julle wat my Naam vrees, sal die son van geregtigheid opgaan, en daar sal genesing onder sy vleuels wees” (4:1-2). Die sondaars word geoordeel en die gelowiges wat getrou aan die Messias gebly het, verheerlik.

Ontmoeting by die Olyfberg

Wanneer die valse Messias op die punt sal staan om die oorblyfsel van Israel uit te wis, sal die dramatiese gebeurtenis van die Messias se wederkoms plaasvind. Dit sal die skielike einde van die Antichris en al sy magte beteken wat dit gewaag het om teen Jerusalem op te trek:

“Want Ek sal al die nasies versamel om oorlog te voer teen Jerusalem; en die stad sal ingeneem en die huise geplunder en die vroue onteer word, en die helfte van die stad sal uitgaan in ballingskap; maar die orige deel van die bevolking sal nie uit die stad uitgeroei word nie. En die Here sal uittrek en stryd voer teen dié nasies soos op die dag van sy stryd, die dag van oorlog. En in dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die oostekant; en die Olyfberg sal middeldeur gesplyt word van oos na wes tot ᾿n baie groot dal; en die een helfte van die berg sal wegwyk na die noorde en die ander helfte na die suide. En julle sal vlug in die dal van my berge – want die dal van die berge sal loop tot by Asal – en julle sal vlug soos julle gevlug het vir die aardbewing in die dae van Ussia, die koning van Juda. Dan sal die Here my God kom, al die heiliges met U! En in dié dag sal daar geen lig wees nie … en dit sal ᾿n enige dag wees … maar teen die aand sal dit lig word. … En die Here sal Koning wees oor die hele aarde. … En dit sal die plaag wees waarmee die Here al die volke sal tref wat opgetrek het om teen Jerusalem te veg: Hy sal hulle vlees laat wegteer terwyl hulle nog op hul voete staan; en hulle oë sal wegteer in hulle holtes, en hulle tong wegteer in hulle mond. En in dié dag sal ᾿n groot verwarring van die Here onder hulle kom, sodat die een die hand van die ander sal gryp, en die hand van die een hom sal verhef teen die hand van die ander” (Sag. 14:2-7, 9, 12-13).

Die oomblik wanneer die Messias sy verskyning op die planeet aarde maak, sal die Olyfberg in twee gesplit word en ᾿n groot dal vorm waarin die vlugtelinge skuiling teen die vyand sal soek. Die duisternis van God se oordele sal oordag toesak soos wat dit meer as 2000 jaar gelede gebeur het toe sy oordeel vir die sonde van die wêreld deur Jesus aan die kruis buite Jerusalem gedra is (Matt. 27:45). “Wat sal tog die dag van die Here vir julle wees? Dit sal duisternis wees en geen lig nie. … [J]a, donkerheid sonder ᾿n ligstraal” (Amos 5:18, 20).

Op die hoogtepunt van sy oordele oor sondaars sal die genade van die Here nog steeds aangebied word aan dié wat hulle toevlug tot Hom neem. Die oorlewende Jode wat deur die magte van die valse Messias omsingel is, sal sien hoedat die Olyfberg in twee verdeel wanneer die Messias kom. Hulle sal in die geopende rotsskeure in die berg vlug terwyl die duisternis toesak. Daar, letterlik aan die voete van Jesus, die Messias, sal hulle veilig wees.

In hierdie beslissende oomblikke sal daar groot verwarring onder die vyande van Israel heers terwyl hulle deur goddelike oordele getref en verdelg word. Hulle sal mekaar ook begin doodmaak. Die valse Messias en die valse profeet, as die twee leiers van die wêreldwye rebellie teen God en sy volk, sal gevang en lewendig in die poel van vuur gegooi word (Op. 19:19-20).

Wanneer dit weer begin lig word, sal die oorblyfsel van Israel vol verwondering en aanbidding voor die Messias neerval. Wanneer hulle na Hom opkyk, sal hulle verbasing baie groot wees om wonde in sy hande te sien. Hulle eerste vraag aan Hom sal wees: “Watter wonde is daar tussen u hande?” Dan sal Hy aan hulle sê: “So is Ek geslaan in die huis van my vriende” (Sag. 13:6).

Hoe verklaar Israel die feit dat die Messias, volgens die profeet Sagaria, wonde in sy hande sal hê wanneer Hy op die Olyfberg neerdaal? Waar het Hy die wonde opgedoen? Dit kan tog nie in die hemel wees nie! Hulle sal opsien na Hom vir wie hulleself, as Joodse volk, deurboor het toe Hy met sy eerste koms Homself as die Lam van God bereid verklaar het om aan ᾿n kruis vasgespyker te word en vir die sondes van die hele wêreld te sterf (Sag. 12:10).

Gevolge van die Messias se koms

Nadat die Messias sy verskyning op die Olyfberg gemaak, sy vyande verdelg en Homself as Redder, Verlosser en Koning geopenbaar het, sal ᾿n tydperk van verlengde rouklag vir Israel oor hulle sonde, afvalligheid en afgodediens aanbreek. In opregtheid van hart sal hulle dit eerlik bely en volkome daarmee breek.

Die ontmoeting tussen Israel en hulle Messias sal uiters gevoelvol en hartlik wees. Die volk wat kort tevore nog deur totale uitwissing in die gesig gestaar is, sal in aanbidding aan die voete van hulle Verlosser neerval. Hulle vreugde sal deur trane van berou afgewissel word terwyl elke lid van die oorblyfsel van Israel met Jeshua Ha Mashiach versoen word:

“[H]ulle sal oor Hom rouklaag soos ᾿n mens rouklaag oor ᾿n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos ᾿n mens bitterlik ween oor ᾿n eersgebore kind. In dié dag sal die rouklag groot wees in Jerusalem, soos die rouklag van Haddat-Rimmon in die laagte van Megiddo. En die land sal rouklaag by geslagte, … In dié dag sal daar ᾿n geopende fontein wees vir die huis van Dawid en vir die inwoners van Jerusalem teen sonde en onreinheid. En in dié dag, spreek die Here van die leërskare, sal Ek die name van die afgode uit die land uitroei, sodat aan hulle nie meer gedink sal word nie” (Sag. 12:10-12; 13:1-2).

Die nasionale rouklag sal waarskynlik 30 dae lank duur, soos wat gebruiklik in Israel was: “En toe die hele vergadering sien dat Aäron gesterf het, het die hele huis van Israel Aäron beween dertig dae lank” (Num. 20:29). Dieselfde het ná die dood van Moses gebeur: “Toe het die kinders van Israel Moses beween in die vlaktes van Moab, dertig dae lank” (Deut. 34:8).

Sagaria vergelyk die dood van die Messias met dié van ᾿n “enigste seun” en ᾿n “eersgeborene”. Die rou vir sulke persone was buitengewoon groot gewees. Met die dood van ᾿n enigste seun is die lig van ᾿n familie uitgedoof, en met die dood van ᾿n eersgeborene is die eer van ᾿n familie, die mees geliefde en die eerste geskenk van die Here se seëninge, van hulle af weggeneem.

Die rouklag vir die Messias word verder met dié vir koning Josia vergelyk. Duane Lindsey (1985:1567) sê: “Die toekomstige rouklag van Israel oor die Messias word ook vergelyk met die geween op die dag toe die godvresende koning Josia, die laaste hoop van die kwynende Judese koninkryk, by Haddat-Rimmon in die vlakte van Megiddo gesneuwel het. Die omvang van die rouklag by hierdie laaste uitstorting van die Heilige Gees kan slegs met die rou vir ᾿n buitengewone persoon vergelyk word, asook met ᾿n nasionale ramp wat die volk getref het.”

Eerw. Isaac Jennings (1866:302) sê die volgende oor die rouklag van Israel gedurende hulle nasionale bekering:

“Israel se groot rouklag in die laaste dae, soos deur Sagaria beskryf, wanneer die hele land in rou gedompel sal wees, en elke familie hieraan sal deelneem, dui op die Joodse volk se bekering en die diepte van die berou oor hulle oortredinge van die verlede. Onder die oortuiging van die sonde van hulle verwerping van die Messias, sal hulle opsien na Hom vir wie hulle deurboor het, bitterlik oor Hom ween en reiniging vind in die fontein teen sonde en onreinheid; en so sal die hele Israel gered word (Rom. 11:26). Salig is die wat só treur (Matt. 5:4), want hulle sal vertroos word deur die Here se groot genade vir die uitwissing van al hulle sondes, sodat hulle vrede in hulle siele kan verkry.

“Israel se rouklag en bekering vestig ons aandag opnuut op sonde as die eerste oorsaak van smarte, en ook as die bron van alle lyding wat sterflike mense ervaar. Dit herinner ons ook aan die geseënde doel van die Seun van God se koms na die wêreld om mense van hulle sonde te verlos (Matt. 1:21) en, uiteindelik, ons van alle trane en smarte te verlos. Vanaf die dag toe ons eerste ouers in droefheid uit die Tuin van Eden weg is, tot vandag toe, was die aarde n tranedal. So sal dit ook bly totdat die Here Jesus met sy wederkoms alles nuut sal maak. Dan sal Hy al die trane van hulle oë afvee, en droefheid en geween sal daar nie wees nie (Op. 21:4). Die aarde sal in onoortreflike skoonheid gehul wees, met groter heerlikheid as die Tuin van Eden, en n tuiste van ewigdurende vreugde wees!”

Oor die fontein wat op die dag van die Here vir Israel se sonde geopen sal word (Sag. 13:1), sê Lindsey (op. cit., bl. 1568): “Op die dag van Christus se kruisiging is die fontein potensieel vir Israel en die hele wêreld geopen. Tydens die wederkoms van Christus sal die fontein as ᾿n werklike ondervinding vir die Joodse volk geopen word. Die geestelike reiniging van die volk word in ander Skrifgedeeltes geassosieer met Israel se geestelike wedergeboorte en die sluit van die nuwe verbond (bv. Jer. 31:31-37; Eseg. 36:25-32; Rom. 11:26-27). ‘Die huis van Dawid’ (politieke leiers) en ‘die inwoners van Jerusalem’ verwys na al die mense in die land wat ᾿n behoefte aan reiniging het. Die terme sonde en onreinheid kan na geestelike afgodery verwys, ... maar het waarskynlik ᾿n breër verband betrekking op die totale sondige toestand van die volk.”

In Daniël se skedule van eindtydse gebeure word daar, onder andere, vir Israel se 30 dae van rou ná die koms van die Messias aan die einde van die groot verdrukking voorsiening gemaak deur dit by die 1260 dae van die tweede helfte van die week te voeg: “…dit sal ᾿n tyd van benoudheid wees soos daar nie gewees het vandat ᾿n volk bestaan het tot op dié tyd nie; maar in dié tyd sal jou volk gered word, … En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal 1290 dae verloop. Welgeluksalig is hy wat bly verwag en 1335 dae bereik” (Dan. 12:1, 11-12).

Die volgende tydsbepaling is uit dié gedeelte duidelik:

·       Van die tyd af dat die valse Messias die offerdiens sal verbied en die tempel ontheilig deur ᾿n beeld van homself daarin te plaas, sal 1 260 dae verloop totdat die ware Messias sy voete op die Olyfberg sit (Dan. 9:27; Op. 13:5). Ná ᾿n verdere 30 dae van rou sal die geestelike vereniging tussen Israel en die Messias voltooi wees. Dan sal daar 1 290 baie dramatiese dae verloop het sedert daardie donker dag van openlike rebellie teen die koninkryk van die hemel, toe die valse Messias homself in die tempel in Jerusalem tot God verklaar het.

·       ᾿n Verdere 45 dae sal deur die bruilofsmaal van die Lam, die herstel van die troon van Dawid in Jerusalem en die oordeel oor die nasies in beslag geneem word (Op. 19:7-9; Hand. 15:16-17; Matt. 25:31-32). Wanneer die Messiasryk formeel begin, sal 1335 dae verstryk het sedert die aanvang van die valse Messias se skrikbewind toe sy afgodsbeeld in die tempel opgerig is. Jode wat hierdie verskriklike tyd oorleef, sal ná die 1260 dae van die groot verdrukking (Matt. 24:15-22) die koms van die Messias aanskou. Ná 1290 dae sal hulle geestelik met Hom versoen wees, en ná 1335 dae sal hulle die beloofde ryk van die Messias binnegaan. Dan sal ewige geregtigheid vir hulle as volk van God aanbreek terwyl die Messias uit Jerusalem regeer.

Eindtydse gebeure vir Israel word duidelik tussen die begin van Daniël se 70ste jaarweek en die vestiging van die Messias se vrederyk op aarde geplaas. Dit is van besondere belang vir Jode om te kan onderskei tussen die misleidende kragte van die koninkryk van die duisternis, en die stem van die Heilige Gees wat hulle tot bekering oproep op grond van die plaasvervangende dood van die Lam van God – die Een wat die wonde in sy hande het. Net ᾿n minderheid van hulle sal egter die regte besluite neem.

Die geredde Israel sal hulle verbly in die Here, Hom van harte dien, en sy lof onder al die nasies verkondig (Jes. 12:3-6 en 40:9). Die Here sê dat Hy vir Israel ᾿n hart sal gee om Hom altyd te vrees, ook in die opkomende geslagte, en hulle sal nooit van Hom afwyk nie. Die Here sal Homself oor hulle verheug en aan hulle goed doen (Jer. 32:37-42). Dan sal Israel se volheid die rykdom van die nasies wees (Rom. 11:12). “En aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die Here vasstaan op die top van die berge … en al die nasies sal daarheen toestroom. … Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die Here uit Jerusalem” (Jes. 2:2-3).